اينكه به مرحله تبحّر و اجتهاد در اين فن رسيد و در حدود سال 1322 جهت خدمت به دين مبين اسلام و نشر احكام مقدسهء آن به تهران بازگشت و به انجام وظائف شرعي پرداخت .
از آن جايى كه در نهايت تقوى و درستكارى و زهد و عبادت زندگى مىنمود مردم از عامّ و خاصّ به او اطمينان واثق پيدا كرده و روى آوردند و همچنين زعامت و رياست دينى و مذهبى را داشت تا اينكه در هفتم رجب سال 1347 از دار فانى بسراى جاويد شتافت .
وى داراى آثار متعددى است كه بعضى از آنها بدين قرار است :
1 - « قسطاس المستقيم » كه طبق موازين كتب فقهيه ، از طهارت تا ديات مرتب شده است كه واقعا كتابى است بسيار مهم و بىمانند كه تا كنون به مانند آن تأليف نشده است .
2 - « رسالهء معرفة القبلة » كه نوشتهاى بسيار نيكوست و در اين اواخر همراه كتاب « تحفة الوارثين » عالم اديب ، شيخ مهدى بن علامه شيخ هادى سنگلجى ، چاپ شده است .
3 - حاشيه بر كتاب ارث از قواعد علّامه .
4 - كتاب « ميزان المقادير » . « 1 » او از استادش حاج ميرزا حسين ( مرقوم از صاحب جواهر ) و او از آقا نجفى تبريزى - قدّس سرّه - روايت مىكنند « 2 » .
پدر بزرگوار حاج آقا حسين از أعاظم أتقياء و از مراجع بزرگ تهران در زمان
هامش
( 1 ) - نقباء البشر ج 1 / ص 642 .
( 2 ) معلّم حبيبآبادى ، محمّد على ، مكارم الآثار ، ج 6 ، صص 2022 - 2032 .