صدر الحفّاظى مفتخر و مباهى بوده .
تحصيل علوم ادبيّت و عربيّت را در حيات مرحوم والدش در اين بلد شريف نموده چون والدش رخت به دار جنان كشيد بر حسب وراثت منصب جليل والدش به او مرجوع شد ، در صبح و شام بر حسب قرارداد اين شغل در دار الحفّاظ سركار فيض آثار حاضر شده با ساير قاريان و حافظان مشغول تلاوت قرآن مىشدند .
از بلندى نظر و علوّ فطرت اين شغل را دون مراتب و قابليت خود ملاحظه نموده تحصيل علم و تكميل معناى انسانيت را وجهه همت و پيشنهاد خاطر نموده .
رخت به دار الخلافة تهران كشيد و در مدرسه خان مروى كه مجمع علماء و محل انجمن فضلاست حجره گرفت .
علم فقه و اصول را در مدرّس تحقيق فريد العصر و وحيد الأيام ميرزا عبد الرحيم نهاوندى حاضر مىشدند و مراتب علم و حكمت از الهى و طبيعى را از محضر حكيم بىمانند ميرزا ابو الحسن استفاده مىنمود و چندى هم زيب مجلس تحقيق حكيم عارف ربانى آقا محمّد رضاى قمشهاى اصفهانى بوده ، شرح فصوص محى الدين و ساير كتب حكميه را ملاحظه مىنمود ، و چون آن دو عالم كامل در تهران بدرود حيات گفتند ، توقف تهران را از جهت خود بىفايده ديده روى به عتبات عاليات آورد و در شهر سامرى در محضر درس حجة الإسلام و المسلمين حاج ميرزا محمّد حسن شيرازى تشرف جسته و ده سالى در آن جا توقف فرموده و روز و شب مشغول تدرّس و تدريس گرديد و پس از فراغت از حوزه درس حجة الإسلام ميرزاى شيرازى رخت به تهران كشيد و در آن جا اقامت نمود و مشغول تدريس و ترويج و امامت و أفادت شد و مورد وثوق صغير و كبير و برنا و پير گرديد تا در سال 1322 قمرى در آن جا به جوار رحمت الهى و اصل و در قم مدفون گرديد » « 1 »
هامش
( 1 ) - ناصر الشريعة ، تاريخ قم ، ص 262 - 260 ( به نقل از گنجينهء دانشمندان و فقها ، دانشمندان نامى قم ) صص 138 - 139 .