( 553 ) حق « 1 »
پروردگارا بندهام الملك لك و الحمد لك * ز احسان تو شرمندهام الملك لك و الحمد لك
دل بستهء فرمان تو جان غرقهء احسان تو * پيش تو سرافگندهام الملك لك و الحمد لك
از خود ندارم هيچ هيچ جز احتياج پيچ پيچ * وز توبه رحم ارزندهام الملك لك و الحمد لك
دادى به من جان رايگان گفتى به من ده باز آن * جان مىدهم تا زندهام الملك لك و الحمد لك
گفتى به امرم سر بنه بهر لقايم جان بده * منّت به جان من بندهام الملك لك و الحمد لك
از لطف و از قهر تو من وز زهر و پازهر تو من * در گريه و در خندهام الملك لك و الحمد لك
در عشق خودسوزى مرا چون شمع افروزى مرا * از لطف تو تابندهام الملك لك و الحمد لك
را هم نمودى سوى خود دادى نشان كوى خود * جويندهام يابندهام الملك لك و الحمد لك
جان را خريدى از ضلال دادى شرف گفتى تعال * كى من بدين ارزندهام الملك لك و الحمد لك
از من نه خير آيد نه شر نى مالك نفعم نه ضر * تو مالك و من بندهام الملك لك و الحمد لك
بىتو ز هر بد بدترم وز هيچ هم بس كمترم * با تو به جان ارزندهام الملك لك و الحمد لك
هامش
( 1 ) - عنوان از اصلى .