بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
ديباجه
سپاس سعادت اساس و شكر عبادت لباس معبودى را كه اعلام نبوّت و ولايت در ميدان فتوّت و هدايت برافراشت و ارقام حقايق انجام حدس و الهام بر صحايف قلوب علما و الواح ارواح « 1 » حكما نگاشت « 2 » . س :
اى نور تو در جملهء اشيا ظاهر * وز منظر چشم اهل عرفان ناظر
عالم همه از نور تو روشن گشته * هم اوّل اين سلسلهاى هم آخر
و درود خجسته ورود بر انبيا و اوليا كه براى تكميل خلايق و تحصيل حقايق كمر اجتهاد بر ميان جان « 3 » بستهاند و اصنام مناهى و ملاهى را « 4 » بنصر و تأييد الهى شكسته ، خاصّه بر حضرت مصطفى كه بىمنّت كس از سرچشمهء فيض اقدس استفاضه نموده و ابواب عنايت سرمدى بر روى منتهى و مبتدى « 5 » گشوده ؛ س :
آن روز كه آفريده شد لوح و قلم * در بزم عيان نهاد نور تو قدم
كردند محقّقان اسرار قِدَم * بر صفحهء دل حرف وفاى تو رقم
هامش
( 1 ) .A: - ارواح .
( 2 ) .D: نگاه داشت .
( 3 ) .E: - جان .
( 4 ) .E: - را .
( 5 ) .BG: مبتدى و منتهى .