تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 543

مساهمون:

ص٥٤٣
تندرستان از بيماران « 1 » . شناختيد شما حقّ ما را ، پس انكار كرديد آن را ، چنانچه شناخته شود سياهى از سفيدى . كتاب خدا گواه ماست بر شما ، و قاضى ما خداست ، پس نيك قاضيى « 2 » است . س :
اى قوم كه حقّ ما گرفتيد به زور * فردا چه جواب حقّ بگوئيد به گور ديديد و شنيديد كه ما برحقّيم * از بهر چه ساختيد خود را كر و كور

پيام معاوية بن ابى سفيان به مرتضى ، عليه « 3 » التّحيّة و الرّضوان

لا تفسدن سابق إحسان مضى * و اللّه لا يغلب فى ما قد قضى
مراد از إحسان سابق انواع جانبازى كه على در راه حقّ فرموده و بيابان جهاد را بقدم سعى پيموده . و مصراع ثانى اشارت به‌آنكه دولت بنى اميّه به قضاى خداست و تحقيق آن در فاتحهء سابعه گذشت .

پاسخ دادن حضرت مرتضى و تهديد معاويه بتيغ منتضى

إن كنت ذا علم بما اللّه قضى * فاثبت أصادفك و سيفى منتضى و اللّه لا يرجع شىء قد مضى * و اللّه لا يبرم شيئا نقضا
انتضاء : شمشير از نيام بركشيدن . و إبرام : محكم كردن . و نقض : شكستن . و در بعضى نسخ بجاى مصراع ثانى : « فإنّه يأتيك سيفى المنتضى » ، و بجاى مصراع رابع : « و اللّه لا يبرم شىء نقضا » . مىفرمايد : اگر هستى تو خداوند علم به‌آنچه خدا حكم كرده ، پس بايست كه بيابم ترا و شمشير من بركشيده باشد . بحقّ خدا كه بازنمىگردد چيزى كه به حقيقت گذشت ، و خدا محكم نمىكند چيزى را كه شكست . س :
هامش
( 1 ) .EG: مريضان . ( 2 ) .E: قاضى . ( 3 ) .C: + السلام و .
شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 543 | حسين بن معين الدين الميبدي / حسن رحمانى / سيد ابراهيم اشك شيرين