زينب عليها السلام و زنان ديگرى هستند كه به طور مستقيم در كارهاى مكتبى و فعاليّتهاى آزاديخواهانه شركت جستهاند و شاهد بودهاند كه اسلام از زن براى مشاركت در به دوش كشيدن مسؤوليّتهاى اجتماعى و پرورشى دفاع مىكند .
در دوران معاصر نيز گهگاه مىبينيم كه زن كارهاى بسيار بزرگى را انجام داده است و نمونه آشكار آن ، انقلاب ( دهه ) بيستم در عراق بود كه زنان در آن مشاركت فعالى داشتند و يا جنبش تنباكو در ايران ، كه به روايت تاريخ زنان اين انقلاب را ايجاد كردند و نيز نخستين تظاهرات بر ضد ناصرالدين شاه در تهران از سوى زنان بود .
امّا در دورههاى عقب ماندگى كه هيچ جنبش و قيامى نبوده است جامعه به زن القاء مىكرد كه فقط بايد در خانه بنشيند ( و در هيچ كارى دخالت نكند ) .
شكّى نيست كه مشكلات زيادى در برابر ايفاى نقش زنان وجود دارد و آنان را از مشاركت در كارهايى كه مردان انجام مىدهند و مسؤوليّتهايى كه بر دوش مىكشند ، باز مىدارد . در اينجا برخى از اين مشكلات را بيان مىكنيم :
1 - فشار درونى و اجتماعى
زنان در برخى از كارها گهگاهى شركت مىكنند ، ولى جمود ، ترس و احساس نكردن كامل مسؤوليّت بر آنان فشار مىآورد . . . و حالت آنان دراين حال مانند انسانى است كه مىخواهد به يك بلندى صعود كند و همراه خود بار سنگينى دارد ، كه از يك جهت مىخواهد بالا برود و از