( 1203 ) قرآن : الفتح ، 2 .
( 1204 ) قرآن : الفتح ، 3 .
( 1205 ) متطهّر : كسى كه خود را پاك نگاه مىدارد .
( 1206 ) خاكدان : كنايه از اين دنيا .
( 1207 ) خصوص : خصوصا .
( 1208 ) اشنان - چوبك : گياهى باشد كه بدان رخت شويند و بعد از طعام خوردن دست نيز بدان بشويند . ر . ك . برهان قاطع .
( 1209 ) حديث قدسى . كلام خدا به جز آنچه در قرآن كريم آمده است . « تفاوتش با قرآن در اين است كه قرآن براى اعجاز است ، و حديث قدسى براى اعجاز نيست . » دائرة المعارف مصاحب ، زير واژهء حديث .
( 1210 ) قبّه ( جمع آن قباب ) : بارگاهى كه بر فراز آن گنبدى باشد ، گنبد . ( فرهنگ معين )
( 1211 ) سابق داشته : اول ذكر كرده .
( 1212 ) كاميار : كامكار .
( 1213 ) اين بيت از مولانا جلال الدين بلخى مىباشد و در مثنوى كلاله خاور ، دفتر پنجم ، ص 305 ، چنين آمده است :
بازِ سلطانىِ عزيز و كاميار ، * ننگ باشد گر كند كبكت شكار .
( 1214 ) شيخ ابو على : ظاهرا منظور شيخ الرئيس ابو على سينا است .
( 1215 ) ر . ك . تعليق ( 1084 ) .
( 1216 ) شيخ نور الدين نطنزى : وى مريد شيخ نجيب الدين على بن بزغش است . عالم بوده به علوم ظاهرى و باطنى . ر . ك . نفحات الانس ، ص 480 .
( 1217 ) قابلگى : مامائى .
( 1218 ) خصم : جفت جنين . ( لغتنامه )
( 1219 ) خفيه يا فاشش : پنهانى يا آشكار .
( 1220 ) كش : كه او را .
( 1221 ) علت : بيمارى .
( 1222 ) ترجمان ( جمع تراجم ) : تيلماچى ، مترجم . ( لغتنامه )
( 1223 ) خواجه سعد الدين مسعود : شناخته نشد .
( 1224 ) مستحسنات : كارهاى نيكو و ستوده .
( 1225 ) ماسكه : قوهء نگهدارنده ، و بازدارنده .
( 1226 ) اعلى علّيّين : بلندترين بلندىها ، بالاترين درجات بهشت .
( 1227 ) قرآن : التين ، 4 .
( 1228 ) قرآن : التين ، 5 .
( 1229 ) تمكين : نيرو دادن ، توانائى . ( فرهنگ معين )
( 1230 ) ايازوار : مانند اياز . ر . ك . تعليق ( 912 ) .