خوّان گرد تفرقهء ابعاد و اجرام بر حوالى وحدت معالم آن نتوانسته نشاندن هرگز « 1 » ؛ « آنجا كه تويى نه بامدادست و نه شام » .
[ 363 ] نه روز انبساط و ظهور ، آنجا در تفرقهء جمعيّت ما سعى مىتوانست نمود و نه شب انقباض و خفا را مجال حكم قهر و جفا بود .
[ 364 ] نه نوايب وقايع ، صباح ما را به ناخوشى و خشونت مشوب مىكرد و نه حوادث نوادر با ما حديث نكبت و افسانهء كدورت مىگفت . « 2 »
اى خنك آن شب كه جهان بىتو بود * نفس تو بىصورت و جان بىتو بود
[ 365 ] نه تشنيع واشى و غمّاز ، رابطهء الفت ما به خرسنگ صدّ و جفا مىگسيخت و نه لاحى و نه لايم به صرصر اكاذيب و اراجيف ، غبار بين و سلوت در ميان مىانگيخت . « 3 »
باغ جهان زحمت خارى نداشت * خاك سراسيمه غبارى نداشت
[ 366 ] نه چشم رقيب در مراقبت احوال و اوضاع من به سرمهء بيدارى « 4 » مكتحل بود ؛ و حال آنكه رقيب من هميشه بر سر كوى محبّت و عشقبازى ، عين تعيّن و هستى من بوده . « 5 »
نقاب و پرده ندارد نگار دلكش ما * تو خود حجاب خودى حافظ از ميان برخيز
* * *
[ 367 ] و لا اختصّ وقت دون وقت بطيبة * بها كلّ أوقاتي مواسم طيبة « 6 »
[ 368 ] نهاري أصيل كلّه إن تنسّمت * أوائله منها بردّ تحيّة
[ 369 ] و ليلي فيها كلّه سحر إذا * سرى لي منها فيه عرف نسيمة
[ 370 ] و إن طرقت ليلا فشهري كلّه * بها ليلة القدر « 7 » ابتهاجا بزورة
[ 371 ] و إن قربت « 8 » داري فعامي كلّه * ربيع اعتدال في رياض أريضة
[ 372 ] و إن رضيت عنّي فعمري كلّه * أوان الصّبى طيبا و عصر الشّبيبة
هامش
( 1 ) . تب : + مصرع ؛ فر : + ع .
( 2 ) . تب فر : + بيت .
( 3 ) . تب : + بيت .
( 4 ) . فر : پندارى .
( 5 ) . تب : + بيت .
( 6 ) . نسخه بدل ال در حاشيه : لذّة .
( 7 ) . نسخه بدل ال در حاشيه : البدر .
( 8 ) . ال : قرّبت .