حضرت قدس پاك چه نسبت به مشتى آلودهء خاك ؟ « 1 »
درخت ميوهء مقصود از آن بلندترست * كه دست همّت كوتاه ما در آن يازد
و واشى - كه عبارت از اشخاصى است كه فرع تعيّن معشوقىاند - از سر غيرت كه مقتضاى عزّت است ، به اثبات تفرقهء اثنينيّت و انّيّت ، بنياد هذيان بىمعنى گفتن و تشنيع لاطايل كردند كه
أَ تَجْعَلُ فِيها مَنْ يُفْسِدُ فِيها وَ يَسْفِكُ الدِّماءَ وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَ نُقَدِّسُ لَكَ
. « 2 »
زان چمنى كه بلبلش روح قدس نمىسزد * گلخنيان خاك را بوى وصال كى رسد
[ 52 ] پس مرا در مقابلهء هر دخلى از ايشان ، دفعى ضرورى شد از حكم عشق :
در مقابلهء دخل لاحى كه دعوت بود به سلوت ، به غير از مخالفت كه مقتضاى تقوى و تورّع عشق است كه ( 12 ب ) « و « 3 » تورّع « 4 » من التّورّع فيها » ، جوابى ديگر نيامد . « 5 »
نيكخواها در آتشم بگذار « 6 » * وين نصيحت مكن كه بگذارش
و در مقابلهء دخل واشى - كه اظهار غيرت بود كه مقتضاى عزّت و تقيّهء جانب محبوب است - به غير از موافقت و معاهدت و تغليظ مواثيق محالفت « 7 » حكم عشق نشد . « 8 »
دوست دارم كه كست دوست ندارد جز من * حيف باشد كه تو در ديدهء اغيار آيى
*
دام تجلّيك فلا غيرة * و غيرة العاشق عين الغرور
* * *
[ 53 ] و ما ردّ وجهي عن سبيلك هول ما * لقيت و لا ضرّاء في ذاك مسّت
[ 54 ] و لا حلم لي في حمل ما فيك نالني * يؤدّي لحمدي أو لمدح مودّتي
[ 55 ] قضى حسنك الدّاعي إليك احتمال ما * قصصت و أقصى بعد ما بعد قصّتي
هامش
( 1 ) . تب فر : + بيت .
( 2 ) . ال تب فر : + بيت .
( 3 ) . تب ندارد .
( 4 ) . فر : تودّع .
( 5 ) . تب فر : + بيت .
( 6 ) . ال : بگداز .
( 7 ) . ال تب فر : مخالفت .
( 8 ) . تب فر : + بيت .