شيخ حسين آكار
. ابو على حسين بن محمد حورى فيروزآبادى ، معروف به آكار .
مصاحب ابن خفيف و از عارفان قرن سوم هجرى . ر ك . فردوس المرشديه فى اسرار الصمدية .
خاقانى
. افضل الدين بديل بن نجيب الدين على شروانى ، ملقب به « حسّان العجم » ( 520 - 582 ) . تا 25 سالگى در كنف حمايت و تربيت عم خود ، كافى الدين عمر ، طبيب و فيلسوف ، بود . چندى در خدمت ابو العلاء گنجوى كسب فنون شعرى كرد .
در آغاز « حقايقى » تخلّص مىكرد ، ولى پس از معرفى به خدمت خاقان منوچهر ، به توسط ابو العلاء ، استاد اخير او را « خاقانى » ناميد . ديوان او شامل قصايد ، غزليات ، قطعات و رباعيات است . منظومهء تحفة العراقين او مكرر طبع شده . در قصيدهسرايى صاحب سبك است و قوّت انديشه و مهارت او در تركيب الفاظ و ابداع معانى كمنظير است . ر ك . تاريخ ادبيات ايران ، دكتر ذبيح اللّه صفا ، ج 2 ، صص 776 - 784 . تاريخ ادبيات ايران ، دكتر رضازادهء شفق .
شيخ داود طايى
. ابو سليمان ابن نصير طايى . از بزرگان فقها و اجلّه مشايخ و از زهّاد و عبّاد قرن دوم . از اقران ابراهيم ادهم و فضيل است . در كوفه متولد شد . در فقه و ساير علوم به مقامات رفيع نائل گشت و شهرتى يافت . سپس عزلت گزيد و به عبادت پرداخت . در 165 هجرى درگذشت . ر ك . حبيب السير ، ج 2 ، ص 222 .
نفحات الانس ، ص 41 . صفة الصفوة ، ج 3 ، ص 74 .
سيد داود فهلوى
. فهلوى آخرين پير سلسلهء كازرونيه است . روزگار را در دهكدهء فهلو ، كه در جوار فيروزآباد است ، به سر برد . كتابى دربارهء شيخ مرشد ، سر سلسلهء عرفاى مرشديه ، نوشته كه مورد استفادهء محمود بن عثمان در تأليف فردوس المرشديّه بوده است . ر ك . فردوس المرشديه فى اسرار الصمدية .
شيخ ذو النون مصرى
. ثوبان بن ابراهيم اخمينى مصرى ، ملقب به « ابو الفيض » ( يا ابو الفيّاض ) . اصل وى از نوبه و از موالى بود . از عارفان و حكيمان بنام به شمار است . متهم به زندقه گرديد . متوكّل عباسى وى را احضار كرد و كلام او شنيد سپس وى را رها كرد و او به مصر بازگشت . در 245 در مصر درگذشت . ر ك . طبقات الصوفيهء