و بخنديد « 1 » .
و خدمت شيخ روزبهان بقلى قدس اللّه سرّه « 2 » فرموده است كه خداى را برگزيدگاناند « 3 » كه در هر روزى هزار هزار بار تجلّى نثار ( ت ) ايشان فرمايد كه نزديك بود كه بگذارند « 4 » از سبحات جلال اللّه تعالى ، لاجرم چنان لطيف شوند كه در وقت رحلت « 5 » از دار فنا به دار بقا ارواح ايشان اشباح را جذب كنند « 6 » به سوى جنّات نعيم و نعيم مقيم « 7 » و از تعب موت طبعى خلاص يابند چنان كه محمّد رسول اللّه صلّى اللّه عليه و سلّم در شب معراج به روح و بدن ( آ : برگ 100 ب ) طيران نمودند « 8 » و عيسى و ادريس عليهما « 9 » ( السّلام ) نيز طيران نمودند به سما به روح و بدن .
و « 10 » نقل است كه جوانى از اكراد « 11 » در هوا طيران نمود و غايب شد و ديگر هرگز « 12 » باز نيامد و بعضى در جنت مشهوده « 13 » نروند « 14 » بلكه :
قال صلّى اللّه عليه و سلّم « 15 » :
« لا يدخل الجنّة أقوام أفئدتهم مثل أفئدة الطّير « 16 » »
هامش
( 1 ) چون وقت وفاتش نزديك رسيد همه مال خود به درويشان داد پس در وقت مرگ چشمها را باز كرد و مىخنديد . عطار : تذكرة الاولياء ، ج 1 ، ص 179 . ابن جوزى : صفة الصفوة ، ج 4 ، ص 109 ايضا المنتظم فى تاريخ الملوك و الامم ، ج 6 ، ص 332 .
گ : « و خدمت . . . سرّه » در حاشيه آمده .
( 2 ) گ ، ل : يكى از بزرگان .
شيخ روزبهان بقلى ابو محمّد بن ابى نصر البقلى الفسوى ثم الشيرازى سلطان عرفا بود و برهان علماء و قدوه عشاق در بدايت حال سفر عراق و حجاز و شام كرده است ، با شيخ ابو النجيب سهروردى در سماع صحيح بخارى در ثغر اسكندريه شريك بوده است وى را تصنيفات بسيار است ، چون تفسير عرايس و شرح شطحيات عربى و فارسى ، كتاب الانوار فى كشف الاسرار و غير آن ( نفحات الانس ، ص 288 ) ، صاحب فتوحات گفته كه وى عمرى در مكه مجاور بوده و در حال غلبه سخنان بلند كه هركس فهم آن نداشت ظهور مىكرد مجملا در سنه 665 هجرى رحلت كرد . هدايت : رياض العارفين ، ص 128 . نيز رك به : محمّد معصوم على : طرائق الحقائق ، ج 2 ، ص 640 .
( 3 ) آ : برگزگانند . ل : بندگانند برگزيدگان .
( 4 ) گ ، ل ، ن : بگذارند ، ت : برگ 80 ب .
( 5 ) ت ، ن : رحيل .
( 6 ) گ ، ل ، ن : كند .
( 7 ) ب : نعيم ، گ ، ل : ندارد .
( 8 ) گ : نمود .
( 9 ) آ ، ب ، ت ، ن : ندارد .
( 10 ) آ ، ت : ندارد .
( 11 ) ت : ندارد .
( 12 ) ل : هرگز ديگر .
( 13 ) گ ، ل : مشهوره .
( 14 ) آ : ندارد .
( 15 ) گ ، ل : عليه الصّلاة و السّلام .
( 16 ) مسلم ، ج 4 ، ص 2183 . امام محى الدين : رياض الصالحين ، ج 1 ، ص 93 .