مضى « 1 » خواست « 2 » .
و امّا ابتلاى شديد و بلاى مديد « 3 » كه در ديار ماوراءالنّهر به آن جناب رسيد تا به حدى بود « 4 » كه باد سبب جلاى وطن وزيد « 5 » و عنان براق برّاق سيادت را در آن سفر « 6 » به كشمر ( كشمير ) كشيد و اهل بيت شريف كه بودند و « 7 » احباب آن جناب و احبّا « 8 » و اخلّا ( ت ) منتظران « 9 » لقاى « 10 » مباركش گشتند تا روز حساب ، بر هيچ احدى پوشيده نباشد چنان كه آفتاب الّا ما شاء اللّه العزيز القدير و الحكيم النّصير « 11 » .
نظم « 12 » ( ن ) « 13 »
خوشا سرى كه بود ذوق سرما « 14 » ديده * به چشم دل رخ اسرار آن سرا ديده
ز روزن دل خود گوش كرده راز ازل * و زان دريچهء يقين « 15 » سرّ ماجرا ديده
بر آستان وفا هر دمى « 16 » ز دشمن و دوست * هزار محنت و ناكامى و جفا ديده « 17 »
بهر « 18 » جفا كه كشيده به روزگار دراز * براى دوست در آن شيوهء وفا ديده
بهر وفا كه نموده به زير تيغ جفا * ز روى دوست دو صد خلعت صفا ديده
ميان آتش شبهاى هجر هر دم صبح * هزار روح صفا « 19 » از دم صبا ديده
ميان ظلمت امكان و كثرت صورى * نسيم صبح وصال از ره فنا ديده ( آ ) « 20 »
چو از رسوم مجازى فنا شده به كلّى « 21 » * درون زهر « 22 » فنا شربت بقا ديده
هامش
( 1 ) گ ، ن : ماضى .
( 2 ) قب : حيدر بخشى : رسالهء مستورات ، برگ 342 ب .
( 3 ) ل : ندارد . گ : در حاشيه آمد ، گ : ص 480 .
( 4 ) گ : ندارد .
( 5 ) گ ، ل : جلاى وطن كرد ( به جاى باد سبب جلاى وطن وزيد ) . كلمهء وزيد در ن : « مزيد » نوشته شده .
( 6 ) آ : ندارد ، ب : آبزده ، گ : سفر به محشر .
( 7 ) آ ، ب ، ن : ندارد .
( 8 ) گ : ندارد ، ت : برگ 76 ب .
( 9 ) گ : منتظر .
( 10 ) آ : بياض .
( 11 ) آ ، ب : الحكيم الوهاب ، ل : و الحكيم البصير من الحليم النصير . گ : البصير ، ت : ندارد .
( 12 ) گ ، ل : شعر ، ت : غزل .
( 13 ) ن : برگ 125 الف .
( 14 ) چهل اسرار نسخه خطى موزهء بريتانيا - سرا گ : سرها .
( 15 ) ل : به عين .
( 16 ) ب : هر زمان ، ل : مردمى ز .
( 17 ) آ : ندارد ، ب : آبزده .
( 18 ) چهل اسرار نسخهء خطى بريتانيا . زهر .
( 19 ) ت ، گ ، ل ، ن : روح و صفا .
( 20 ) آ : برگ 97 الف .
( 21 ) گ : كلى .
( 22 ) آ : نهر ، ب : حرف .