و اين وجوه اگر به طريق كبرء و عجب باشد مشروع نباشد ، چنان كه در آن آيت و حديث گذشت « 1 » .
نظم « 2 »
با دل خود گفتم : اى « 3 » بسيار گوى * چند گويى تن زن و اسرارجوى
گفت : غرق آتشم عيبم مكن * مىبسوزم گر نمىگويم سخن
( آ ) « 4 » ذكر أسفاره بأمر كباره قدّس اللّه سرّه و رسخ « 5 » لنا برّه
و حضرت « 6 » ( ت ) سيادت فرمود « 7 » كه چون از صحبت اخى « 8 » باز به صحبت شيخ آمدم خدمت شيخ « 9 » مرا به سفر اشارت فرمود و اين اشارت نتيجهء آن واقعه باشد كه خدمت اخى وقتى فرمود كه يا سيّد ديگهاى بسيار مىبينم كه در جوش است و تو از هر ديگى كفليزى « 10 » مىبردارى « 11 » ، گفتم : چگونه مىباشد « 12 » ؟ گفت : مبارك باشد « 13 » ، زيرا كه صورت استفاضه است « 14 » از اولياء .
هامش
( 1 ) گ : « و اين وجوه . . . گذشت » ندارد .
( 2 ) گ ، ل : مثنوى .
( 3 ) گ ، ل : با دلم گفتم كه اى ، ن : دلم گفتم كه اين .
( 4 ) آ : برگ 85 ب ، ب : 74 ب ، ل : 58 ب ، ن : 120 ب .
( 5 ) ن : رشيخ ، ت : 65 الف .
( 6 ) گ ، ل : جناب ، ت : 65 الف .
( 7 ) ل ، ن : فرموده بود .
( 8 ) مراد از اخى ، ابو البركات اخى على دوستى است .
( 9 ) مراد از شيخ ، شيخ محمود مزدقانى است .
جامى : نفحات الانس ، ص 515 . شوشترى : مجالس المؤمنين ، ص 311 . غلام سرور :
خزينة الاصفياء ، ج 2 ، ص 198 . محمّد معصومعلى : طرايق الحقائق ، ج 2 ، صص 321 . 339 .
( 10 ) ل : كفليز و كفليزه كفچه و چمچه سوراخدار ( فرهنگ آنندراج ) .
( 11 ) ل : برمىدارى .
( 12 ) ب ، ل ، ن : ندارد .
( 13 ) ن : است .
( 14 ) ن : باشد .