شهود صفات مختلف فيه باشد و « 1 » امّا دوام حال « 2 » شهود افعال متفق « 3 » است بعد از تمكين و در محل استار « 4 » از وجود مبارك محمّد رسول اللّه « 5 » اختلاف است و بعضى برآنند كه حال شهود صفات مر حضرتش را دايم بود و بعضى ( ب ) « 6 » بر آنكه « 7 » دايم نبود بلكه در اكثر اوقات مىبوده است و حديث .
« لى مع اللّه وقت لا يسعنى فيه ملك مقرّب و لا نبىّ مرسل « 8 » »
دلالت مىكند بر تجلّى ذات احيانا و بر تجلّى صفات در اكثر اوقات و تجلّى ذات على الدوام ( گ ) « 9 » موعود است در آخرت « 10 » و عبارت از دوام آن ( آ : برگ 85 ب ) شهود ، مقام محمود است و آنكه بعضى اولياء اللّه « 11 » فرمودهاند كه ما دايم مشاهد حق تعالى مىباشيم و بعضى گفتهاند كه اگر لحظهاى محجوب باشيم ( ت ) مرتد گرديم ، و بعضى گفتهاند كه اگر لحظهاى « 12 » محروم باشيم بميريم ، در حال شهود صفات و افعال تواند بود نه در حال شهود ذات چنان كه اين حديث كه :
« الإيمان ثابت و اليقين خطرات « 13 » »
دليل است بر آن زيرا كه يقين عبارت از ذات است و ايمان مظهر تجلّى « 14 » صفات و افعال ( ل ) « 15 » از بهر آنكه احسان مقام شهود صفات است و لازم ايمان است كه مقام شهود افعال باشد ، لاجرم :
نور ايقان « 16 » ذاتى بود
نور احسان صفاتى و
نور ايمان ( ن ) « 17 » افعالى
و اگر قوت شنودن باشد به يقين بشنود و فهم كند كه يقين است كه در مراتب ايقانى و احسانى و ايمانى ظهور نموده است چنان كه اين حديث :
هامش
( 1 ) ب : عشق ، ت : اما دوام حال . . . و ندارد .
( 2 ) گ : ندارد .
( 3 ) ل : ندارد .
( 4 ) گ ، ب ، ل : استاد .
( 5 ) ل ، گ : حضرت مصطفى صلّى اللّه عليه و سلّم .
( 6 ) ب : برگ 70 ب .
( 7 ) برانند كه .
( 8 ) محى الدّين النووى : رياض الصالحين ، ج 1 ، صص 365 ، 480 .
( 9 ) گ : ص 455 .
( 10 ) گ : در آخرت موعود است .
( 11 ) صوفيه .
( 12 ) ت ، ب : يك لحظه ، ل : لمحه . گ : لمحهاى محروم كرديم ، ت : برگ 59 ب .
( 13 ) كنز العمال ، ج 2 ، ص 90 . ابو نعيم اصفهانى : حلية الاولياء ، ج 3 ، ص 180 .
( 14 ) ل : ندارد .
( 15 ) ل : برگ 55 ب .
( 16 ) ب : ايمان :
( 17 ) ن : برگ 119 الف .