آن قريه متوطن گشت ، روزى برادر « 1 » حقگوى « 2 » رحمة « 3 » اللّه حاضر آمد و تقرير كرد كه در خواب ديدهام كه قايلى مىگفت كه ( ت ) « 4 » چون يك سال بگذرد دوستى از دوستان خداى تعالى بيايد در موضع زمستانى علىشاهيان ، زنهار كه صحبت او را غنيمت داريد « 5 » لاجرم امروز يك سال تمام مىشود لا بد مرا در « 6 » موضع بايد رفتن و چون در آن منزل برفت « 7 » و در منزل اخى « 8 » حاجى نزول « 9 » كرد ، ديد درويشى نوروشى با عمامهء سياه دلكشى نيز نزول كرده است و بشناخت كه آن دوست خداى كه قايل غيبى خبر « 10 » كرده است اين سياه دستار است كه او را سيد على همدانى گويند قدّس اللّه سرّه العزيز « 11 » :
فرد « 12 »
( آ : برگ 62 الف ) .
مرد سير راه حق رازى سيه باشد ولى « 13 » * نور ايمان در دلش روشن چو گل در گلبن « 14 » است
پس بيعت كرد و مريد شد « 15 » .
و « 16 » بعد از چند روز خدمت حقگوى و خدمت « 17 » اخى حاجى به جناب رفيع و ركاب لميع « 18 » حضرت سيادت به حجرهء اين فقير نزول فرمودند ( گ ) « 19 » و اين فقير حقير عليل « 20 » از براى شفاى قلب عليل « 21 » سؤالى كرد از جناب جليل پس معانى لطيفه به عبارات شريفه بيان فرمود چنان كه دل اين فقير ( ب ) « 22 » گشت جذب و جانش در طرب آمد و شد عذب « 23 » ، و آن سؤال اين بود كه :
« يَمْحُوا اللَّهُ ما يَشاءُ وَ يُثْبِتُ » ( 1 - 6 ) ( 13 : 39 ) « 24 » چه معنى دارد ؟ ( ت )
هامش
( 1 ) ل ، ن ، گ : برادرم ( به جاى برادر ) .
( 2 ) يكى از مريدان على همدانى است .
( 3 ) آ ، ب ، ن : رحمه .
( 4 ) گ : « كه » ندارد ، ت : برگ 55 ب .
( 5 ) ل : دانيد . گ : دارى .
( 6 ) ل : مر آبدان .
( 7 ) ل : بدان موضع رفت . گ : در آن موضع .
( 8 ) ب : مقام .
( 9 ) سيد على همدانى : رساله فتوتيه ، برگ 261 ب اخى شيخ حاجى ابن المرحوم طوطى العلىشاه فى اصلح اللّه شانه فى الدارين و البسته لباس الفتوت الى هى جزو الخرقة المباركة .
( 10 ) آ : حواله كرده ، ب : گفته است . ل ، ن ، گ : خبر كرده بود .
( 11 ) گ ، ن ، ندارد ، ل : قدس اللّه سره الهمدانى گويند .
( 12 ) آ : ندارد ، ت : بيت .
( 13 ) آ ، ب ، گ : و ليك .
( 14 ) آ ، ل ، ن ، گ : گلشن .
( 15 ) گ : از عبارت « علىشاهيان زنهار . . . تا . . .
پس بيعت كرد .
( 16 ) ل : ندارد .
( 17 ) گ : ندارد .
( 18 ) ل : مفيع .
( 19 ) گ : ص 427 .
( 20 ) آ ، ن ، ل : غليل .
( 21 ) آ ، ب ، ل : عليل .
( 22 ) ب : برگ 55 ب .
( 23 ) گ : غضب ( و شد غضب در حاشيه نوشته شده ) .
( 24 ) قرآن مجيد 13 ( سوره الرعد ) : 39 ، ت : برگ 56 الف .