366 فصل ( فى الوارد )
( 1053 ) قال : « وارد » آن بود كه بدل درآيد ؛ در دل قرار گيرد ؛ مباشر سرّ شود . نه چون بادى بود كه پيدا شود ، و ناپديد شود . اصل وارد كشف مراد عارف است ، كه بىقصد درآيد ، او را طلب مزيد فرمايد .
367 فصل ( فى الخاطر )
( 1054 ) قال : « خاطر » تحريك سرّ است بدانچ پيدا شود از غيب . در دل درنگ نكند ، چون خاطرى ديگر درآيد . ( اصل ) خاطر « 13 » بريد غيوب است بقلوب بنعت ظهور ، نه بنعت سكون ، تا فهم الغيب حاصل كند .
368 فصل ( فى الواقع )
( 1055 ) قال : « واقع » آنست كه درآيد « 18 » و ثابت شود ، تا واقعهئى
هامش
( 13 ) ( اصل ) خاطر . . : و أصل الخاطر بريد الغيوب الى القلوبA( 18 ) واقع آنست . . درآيدSM: و الواقع ما يثبت و لا يزول بواقع آخر ( ! )A