باش تا مغز او خورند كه « القرآن مأدبة اللّه فى أرضه » . مصطفى - عليه السّلام - از اين قوم ببين كه شكايت چگونه مىكند « و قال الرّسول : يا ربّ إنّ قومى اتخذوا هذا القرآن مهجورا » . مگر حسن بصرى از اينجا گفت كه « أنزل القرآن ليعمل به فاتّخذتم دراسته عملا » گفت : قرآن را براى عمل فرستادند شما خواندن او را عمل مىسازيد .
( 236 ) دريغا « صمّ » گوش ندارند ، قرآن چون شنوند ؟ ! « بكم » گنگ آمدهاند ، قرآن چون خوانند ؟ ! « عمى » ديده ندارند ، جمال آيات قرآن چون بينند ؟ ! هرگز بو جهل ، با فصاحت او ، از قرآن حرف نشنيد ؛ زيرا كه « عرف نفسه » بايد تا « عرف ربّه » باشد . ايشان را معرفت نفس نيست ، معرفت خدا چون باشد ؟ ! ايشان بيگانهاند . اگر تو گويى كه فرعون و هامان و قارون ، آخر اين نامها در قرآن است من مىگويم : نام ايشان در قرآن بو جهل ديد ، و بو جهل قرآن نشنيد ؛
هامش
( 1 ) او . . . كهA . . . Uقرآن بيابى او ذوق باشد كهH- - مأدبةA . . . UمائدةR- -
( 2 - 3 ) سورهء 25 ( الفرقان ) آيهء 30 ك - -
( 4 ) فاتخذتمA . . . UفاتخذواB- -
( 4 - 5 ) براى . . . مىسازيدPUاز بهر عمل فرستادهاند و مردمان قرائت آن عمل ساختهاندAMSبهر . . . فرستادند و مردمان خواندن قرآن را عمل ساختهاندBبراى . . . خلق خواندن . . . ساختهاندHبراى . . . فرستادهاند . . . ساختهايدR- -
( 6 ) دريغاA . . . UچونB- -
( 6 - 7 ) قرآنBMR - AHPSU- -
( 7 ) ديده ندارندA . . . Uكور آمدهاندB- - جمال آيات قرآنBHMآياتAPSUجمال قرآن و آيات قرآنR- -
( 8 ) بينند . . . فصاحتA . . . Uبه بينند اى عزيز فصاحتى چون فصاحت ابو جهل وB- - حرف نشنيدAHPSUحرفى نشنيدBRحرف نشنودM- -
( 9 ) باشدA . . . UبيايدB- - ايشان راA . . . Uاو راR- -
( 9 - 10 ) معرفت . . . ايشانAMPSUو تا خود را نشناسند خداى را چون بشناسند ايشانB - Hمعرفت نفس خود نيست معرفت قرآن چون ايشانR- -
( 10 ) آخر اينPUآخرAHMRSراB- - نامهاA . . . Uنامهاى ايشانH- -
( 11 ) گويمA . . . UمىگويمB- - من . . . نشنيدAMPRSUبلى ابو جهل همين نامهاى ايشان مىشنيد اما كور و كر بودBمن . . . شنيدH- -