الرَّحْمنِ عَهْداً »
. آن بوسه ، بر روى عهد ازل مىدهند نه بر سنگ دريغا « الحجر الأسود يمين اللّه فى أرضه » او را دست خدا خوانند ، و تو او را سنگ سياه بينى ! اى عزيز آنچه موسى - عليه السلام - طالب و مشتاق كوه طور سينا بود ، آن كوه سنگ نبود بلكه حقيقت آن سنگ بود
« وَ أَنَّ الْمَساجِدَ لِلَّهِ فَلا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَداً »
.
جمال كعبه نه ديوارها و سنگهاست كه حاجيان بينند ، جمال كعبه آن نور است كه به صورت زيبا در قيامت آيد ، و شفاعت كند از بهر زايران خود .
( 134 ) اى عزيز هرگز در عمر خود يك بار حجّ روح بزرگ كردهاى كه « الجمعة حجّ المساكين » ؟ مگر كه اين نشنيدهاى كه بايزيد بسطامى مىآمد ، شخصى را ديد گفت : كجا مىروى ؟ گفت « إلى بيت اللّه تعالى » ، بايزيد گفت : چند درم دارى ؟ گفت : هفت درم دارم . گفت : به من ده و هفت بار گرد من بگرد ، و زيارت كعبه كردى . چه مىشنوى ! ! ! كعبهء نور « أوّل ما خلق اللّه تعالى نورى » در قالب
هامش
( 1 ) آن . . . مىدهندMآن . . . مىدادندASآن . . . مىدادBآن . . . بر عهد . . . مىدهندHمصطفى آن . . . مىدهدPآن . . . عهدنامهء مىدهندRآن . . . مىدهدU- - دريغاA . . . Uاى عزيزR- -
( 2 ) خوانندBHMPRSخواندAمىخواندU- -
( 2 - 3 ) او را . . . اى عزيزABPSUاو را . . . سنگ بينى اى عزيزHاو را . . . سياه اى عزيزMدانى كه اين دست كدامست كه« وَ أَيَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ »روحست در كالبد بشرى و حجر اين كالبد ميدان وR- -
( 3 - 4 ) كوه . . . بودBMRكوه . . . نبود حقيقت . . . بودASسنگ نبود حقيقت . . . بود كهHكوه سنگ نبودPكوه و سنگ نبود حقيقت . . . بودU- -
( 4 ) سورهء 72 ( الجن ) آيهء 18 ك - -
( 5 ) جمال . . . بينندMجمال . . . نه ديباها و سنگها . . .AHPSUجمال . . . نه اين ديوارها . . . بينندBمراد جمال . . . مىبينندR- -
( 6 ) آيد . . . كندABMPSUآيد و شفاعتHبوجود آيد . . . كندR- - ازBHMPRUاو ازAS- - خودA . . . Uكعبهء خود كندH- -
( 7 ) بار . . .
بزرگAHMSبارى . . . اعظمBPUبار روح كرده يا روح بزدگى طوفR- -
( 9 ) يزيدABHPSUيزيد راMشهقه بزد و تبسمى گرددR- -
( 10 ) زيارتA . . . UطوافR- -
( 11 ) كعبهء . . . درABMSUنور كعبه . . . درHPكعبه . . . ميدان درR- -