كه خود در اصل دوست بوده باشد . اين طلب را فقر خوانند ، اوّلش « الفقر فخرى » باشد . به اصطلاحى ديگر فنا خوانند ، انتهاى او آن باشد كه « إذا تمّ الفقر فهو اللّه » نقد وقت شود .
( 31 ) امّا گروه مطلوبان سر ايشان مصطفى آمد - عليه السّلام - و امت او به تبعيّت وى كه
« يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ »
. محمد اصل وجود ايشان بود و ديگران تبّع . موسى را گفتند : « جاء » آمد ؛ مصطفى را گفتند : « اسرى » او را بياورديم . آمده چون آورده نباشد انبيا به نامها و صفاتهاى خدا سوگند خوردند ، اما خدا بجان و سر و موى و روى او سوگند ياد كرده « لعمرك و الضحى و الليل إذا سجى » . موسى را گفتند
« انْظُرْ إِلَى الْجَبَلِ »
به كوه نگر ؛ مصطفى را گفتند : ما به تو نگرانيم ، تو نيز همگى نگران ما شو
« أَ لَمْ تَرَ إِلى رَبِّكَ كَيْفَ مَدَّ الظِّلَّ »
. جماعت امتان او را بيان كرد كه « من تقرّب إلىّ شبرا تقرّبت إليه ذراعا ، و من تقرّب إلىّ ذراعا تقرّبت إليه باعا ، و من أتانى يمشى اتيته هرولة » ، تا اگر يك روش طالب را بود ، دو كشش مطلوب را بود . امّا از آنجا كه حقيقت است ، طالب خود مطلوب است كه اگر نجويندش نجويد ، و اگر آگاهيش نكنند آگاه نشود .
هامش
( 1 ) بودهAMPRU - BHS- -
( 2 - 3 ) باشد . . . شودHMRباشد . . . نقد شودASبود . . . آن بود كه نقد شودBPU- -
( 4 ) گروهA . . . Uگروهى ازH- - مطلوبان . . . مصطفىABMRSمطلوبان سرور ايشان مصطفىHمطلوبان را سرو پيشوا مصطفىPU- -
( 5 ) سورهء 5 ( المائدة ) آيهء 57 ك - - بياوريمAMPRSUبياوردندBH- -
( 6 - 7 ) آمده . . . سرABHMRSآورده چون آمده . . . بنامهاى خدا و صفاتهاى او . . . بجانPU- -
( 8 ) ياد كردهRخوردAMSمىكندBHخوردندPU- - سورهء 93 ( الضحى ) آيهء 21 م - -
( 8 - 9 ) سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 143 ك - -
( 9 ) تو نيز همگىASتو نيز همگىBHMRهمگىPU- -
( 10 ) سورهء 25 ( العرفان ) آيهء 45 ك - - جماعت امتانAHPRUجماعت امتBSجماعتى امتانM- -
( 12 ) طالبABHRSUمطلوب طالبMطلبP- -
( 13 - 14 ) آگاهيش نكنندAMPSUآگاه نكنندشBHR- -