ص 386 ، س 17 : ارنا الله . . .
خدا را آشكارا به ما بنماى .
ص 387 ، س 11 : وجوه يومئذ . . .
ر . ك : ص 34 ، س 21 .
ص 387 ، س 15 : وَ لا يَنْظُرُ . . .
خدا به ايشان ننگرد يعنى رحمتشان نكند .
ص 387 ، س 23 : هَلْ يَنْظُرُونَ . . .
آيا هيچ مىبيوسند جز اينكه خدا به نزد ايشان آيد ؟
ص 387 ، س 24 : انظرنى حتى . . .
منتظر من باش تا به نزد تو آيم .
ص 387 ، س 27 : لا تَقُولُوا . . .
مگوييد مراعات ما كن بلكه بگوييد منتظر ما باش .
ص 387 ، س 28 : انْظُرُونا نَقْتَبِسْ . . .
درنگ كنيد ما را تا از روشنايى شما خويشتن را روشنايى فروزيم .
ص 388 ، س 24 : فَأَمَّا الَّذِينَ اسْوَدَّتْ . . .
آنان كه رويشان سياه گردد . به ايشان گفته شود : آيا پس از باور خود كافر شديد ؟
ص 388 ، س 26 : اما من اوتى . . .
اما كسى كه نامهء عملش به دست چپش داده شود .
ص 388 ، س 27 :
إِنَّهُ كانَ . . .
او به خداى بزرگ باور نمىآورد .
ص 389 ، س 5 : وَ لا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ . . .
خدا با ايشان سخن نگويد . . . و به ايشان نگاه نمىكند . . . و پاكشان نمىكند .
ص 389 ، س 9 : قال البنى . . .
پيامبر ( ص ) گفت : شما چنانكه ماه شب چهارده را مىبينيد ، خداى خود را خواهيد ديد و از ديدار او سير نخواهيد شد و واگرفته نخواهيد شد .