ص 694 ، س 9 : أ تحبّ ليلى قال . . .
آيا ليلى را دوست مىدارى ؟ گفت : نه . گفت : چرا ؟ گفت : دوستى افزار وصال است و چون وصال حاصل شود ، افزار از ميان برود ، زيرا من اكنون ليلىام و ليلى من است .
ص 694 ، س 27 :
فَعَرَفَهُمْ وَ هُمْ . . .
يوسف آنها را شناخت و آنها او را بهجا نياوردند .
ص 695 ، س 4 : و الجفاء يسلب . . .
جفاكارى ، لذت معرفت را از ميان مىبرد .
ص 695 ، س 8 : ذهبت لذة . . .
لذت نغمهسرايى تو از ميان رفت اى داود .
ص 695 ، س 9 : الهى رد . . .
خدايا ، نغمهء مرا به من بازگردان .
ص 695 ، س 9 : يا داود ذلك . . .
اى داود ، ترا است محبتى كه گذشته است .
ص 697 ، س 3 : بدأهم تكرما . . .
كار ايشان را با بزرگوارى آغازيد .
ص 697 ، س 19 : و امرهم . . .
و بر ايشان با مهربانى فرمان فرستاد .
ص 698 ، س 25 : وَ يَزِيدُهُمْ . . .
از كرم خود بر ايشان مىافزايد .
ص 698 ، س 27 : وَ يَزِيدُهُمْ مِنْ . . .
از فضل خود بر ايشان مىافزايد .
ص 699 ، س 10 : لم يكن ثم . . .
نبود و شد . . . نمىباشد ، پس از آنكه بود .
ص 700 ، س 12 : ان من العباد . . .
از بندگان كسانى هستند كه از بيم خدا خاموشاند ، و گرنه ايشان فصيحان و بليغان و سخنوراناند .