در آن سراى ؛ و او از روى خواهش دل خود سخن نمىگويد .
ص 582 ، س 14 : إِنْ هُوَ إِلَّا . . .
اين جز وحى نيست كه الهام مىشود به او از آسمان .
ص 582 ، س 22 :
عَلَّمَهُ شَدِيدُ . . .
ياد ده او را فرشتهء پرنيرو ، جبريل .
ص 582 ، س 24 :
نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ . . .
روان خجسته ، آن را بر دل تو فرود آورد .
ص 582 ، س 25 :
ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ . . .
نيرومند است نزديك عرش و استوار است آنجا .
ص 582 ، س 28 : عالِيَها . . .
زبر آن ، زير آن .
ص 583 ، س 2 : اى علمه الرب . . .
يعنى آموخت او را پروردگار نيرومند .
ص 583 ، س 5 :
وَ عَلَّمَكَ ما . . .
به تو ياد داد آنچه را نمىدانستى و بخشايش خدا بر تو بسيار بود .
ص 583 ، س 6 :
الرَّحْمنُ عَلَّمَ . . .
خدا ، قرآن را ياد داد .
ص 583 ، س 7 :
عَلَّمَ الْإِنْسانَ . . .
به انسان آن را ياد داد كه نمىدانست .
ص 583 ، س 8 :
وَ هُوَ بِالْأُفُقِ . . .
و او بر كرانهء برتر بود .
ص 583 ، س 22 :
ثُمَّ دَنا . . .
آنگاه نزديك و نزديكتر شد .
ص 584 ، س 9 : انى اخاف . . .
مىترسم شاعر يا ديوانه باشم .
ص 584 ، س 27 :
وَ وَجَدَكَ ضَالًّا . . .
ترا گمراه يافت ، و پس راه نمود .