تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ضياء القلوب مباحثى در امامت ( فارسی ) — صفحة 322

مساهمون:

ص٣٢٢
برده باشند و خوش آمده باشد آن مرغ او را : خداوندا ! بيار احبّ خلقت به سوى تو كه بخورد با من از اين مرغ كه پس من آمدم در حالى كه نمىدانستم آنچه شده بود از گفتهء او ، داخل شدم كه گفت و بسوى من هم راحت است اى رب ! - و اين كلام را به واسطهء مبالغه دو بار فرمود - . حاصل چون از خدا احب خلق به سوى خدا را طلبيده بود و مستجاب بودن دعاء آن حضرت ظاهر بود پس خدا چون او را فرستاد گويا گفته است كه اين است احب خلق به سوى من ، پس حضرت فرمود كه : و به سوى من اى پروردگار من ! گفت كه : آيا از شما كسى هست كه كشنده‌تر باشد مشركان را نزد هر واقعه شديده كه نازل مىشد بر رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله از ؟ گفتند : نه . گفت : آيا در ميان شما كسى احدى هست كه تعب او عظيم‌تر باشد به واسطهء رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله از من در وقتى كه به پهلو خوابيدم بر فراش او و حفظ كردم او را به نفس خود و بذل كردم خون خود را يعنى خود را در معرض هلاك درآوردم به واسطهء او غير از من ؟ گفتند : نه . گفت : در ميان شما كسى هست كه خمس گيرد غير از من و غير از فاطمه ؟ گفتند : نه . گفت : كه در ميان شما كسى هست كه او را سهمى در خاص كه اشاره به خصوص ذى القربى است و سهمى در عام باشد غير از من و غير از فاطمه ؟ گفتند : نه . و دور نيست كه مراد بقاء سهمى باشد كه به اعتبار اندراج او در عموم