تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ضياء القلوب مباحثى در امامت ( فارسی ) — صفحة 13

مساهمون:

ص١٣
ظاهر شده بود . آيا لايق است به مسلمانى كه قايل شود به امامت شخصى كه نص بر امامت او نباشد ؟ به اجماع كه متحقق نمىشود مگر به توافق عقايد با علم به اينكه امير المؤمنين عليه السّلام اعتقاد به امامت او ندارد ، و اينكه خوف مانع اوست از اظهار آنچه در دل اوست . به چه طريق دانسته است عمر خلافت خود را تا بنشيند ؟ ! در مجلس رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و به چه چيز دانسته‌اند تابعان او كه تابع شده‌اند ؟ ! آيا هست كلمات ركيكهء او مگر تخطئهء رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله ؟ ! و كدام عقل تجويز مىكند كه اختيار كند خداى تعالى آن حضرت را از براى نبوت همهء مردم و ختم كند به او نبوت را ، و مردم را به اطاعت مطلقهء او امر كند با ظهور خطا [ ى ] او در بسيارى از امور از عمر و از براى تابعان او بعد از ظاهر شدن از براى عمر يا سبب ظاهر شدن از براى عمر ؟ ! پس به واسطهء ظهور خطابه يكى از اين دو وجه ترك كرده باشند اطاعت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و بناى امر به گفتهء عمر گذاشته با معروفيت عمر به جهالات و مشهور بودن او به لغزشها كه بعضى ظاهر شده بر تو « 1 » .

[ كتك خوردن ابو هريره از عمر ]

و از جمله مطاعن عمر آنچه مشهور است نقل آن و گفته است ابن ابى الحديد « 2 » كه : روايت كرده است ابو هريره و گفته است كه : ما بوديم كه در دور
هامش
( 1 ) . سفينة النجاة : 227 - 228 . ( 2 ) . شرح نهج البلاغة 12 / 55 و 56 .
ضياء القلوب مباحثى در امامت ( فارسی ) — صفحة 13 | محمد بن عبد الفتاح سراب تنكابنى (فاضل سراب)