عيد ميلاد حسينى
فدت شهر شعبانها الاشهر * فمن بينها يمنه الا شهر
طوى الهمّ عنّا و زال العنا * و بشر الهنا بيننا ينشر
لثالثه فى رقاب الانام * اياد لعمرك لا تنكر
فصبح الولاء بميلاد سبط * هادى الانام به مسفر
و باب النجاة الامام الّذى * ذنوب العباد به تغفر
و غصن الامامة فيه سما * جنى هدايتها يثمر
و روض النبوّة من نوره * سنى و من نوره مزهر
لمتهن بميلاده شيعة * لهم طاب فى حبّه عنصر
« 1 » .
صبح روز سيم شعبان المعظم سال 1345 كه عيد ميلاد سعادت بنياد مولانا و مولى الكونين امام سيم حضرت ابا عبد اللّه الحسين عليه و على جده و أبيه و امه و اخيه و تسعة المعصومين من ذريته الصلاة و السّلام بود طالع ، مجلس ، جشن با شكوهى از طرف آقايان محترم قزلباش در امامباره ( حسينيّه ) رسالدار منعقد و بر قرار شد از اول صبح عموم طبقات مختلفه به آن مجلس با شكوه هجوم آورده چهار ساعت به ظهر مانده داعى باتفاق جمع كثيرى از علماء و رجال شيعه كه به منزل آمده بودند جهت شركت در جشن به امامباره رفتيم الحق مجلس با شكوهى بوده .
هامش
( 1 ) از بين جميع دوازدهماهه سال شهر شعبان كه مشهور بيمن و خيريت است صداى خود را به بشارت از ميلاد آن حضرت بلند نمود هر گونه هم و غم را از ما زائل و صداى تبريك از هر طرفى برخاست باينكه در سيم ماه شعبان حسين بن على عليهما السّلام متولد گرديد و لذا صبح ولايت بميلاد پسر پيغمبر خدا روشن و منور گرديد كه او كسيست كه باب نجات و سبب آمرزش خلايق است شاخه درخت امامت از او بلند و ميوههاى درخشنده ولايت نه امام بعد از او هستند باغ نبوت از نور او روشن و پر از گل و ميوه است تهنيت بگو بميلاد آن بزرگوار گروه شيعيان را يعنى آن گروهى كه از عيب و ريب بسبب محبت او خالصاند .