بسم اللّه الرّحمن الرّحيم قال الفقير الى اللّه المجيد ضياء الدّين بن سديد جرجانى :
اگر تو را پرسند كه خداى را شناسى ؟
بگو : شناسم . « 1 »
اگر تو را پرسند كه خداى را به چه شناسى ؟
بگو : به آنكه عالم « 2 » آفريده و ايجاد كرده ، بعد از آنكه عالم نبود .
و اگر تو را پرسند كه عالم چيست ؟
بگو كه ما سوى اللّه « 3 » عالم گويند ، چون آسمان و زمين و آفتاب و ماهتاب « 4 » و غيره . « 5 » اگر تو را پرسند كه صفات ثبوتيه - كه خداى را سزد و شايد - كدام است ؟
بگو : آنكه وى موجود و واجب الوجود و قديم و ازلى و باقى و ابدى و سرمدى و قادر و عالم و حىّ و سميع و بصير و مدرك « 6 » و مريد و كاره و متكلم و عادل و يكى است .
اگر تو را پرسند كه صفات سلبيه - كه خداى را نسزد و نشايد - كدام است ؟
هامش
( 1 ) . نسخه دوم : بلى شناسم .
( 2 ) . نسخه دوم : عالم را .
( 3 ) . نسخه دوم : سوى اللّه را .
( 4 ) . نسخه دوم : و ماهتاب و ستارگان .
( 5 ) . نسخه دوم : و غيره آن .
( 6 ) . نسخه دوم : و مدرك ديرينه . در زير كلمه عبارات دريابنده ، خواهنده و ناخواهنده آمده است .