تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رسائل فارسى ( فارسى ) — صفحة 258

مساهمون:

ص٢٥٨
كه مىخواهند قبايح در ميان شايع شود ، [ محسوب خواهد شد و ] جزاى ايشان عذاب زياد اليم است . اى عبد الله پدرم از پدرانش - صلوات الله عليهم - روايت نمود كه فرمود : كسى كه از مؤمنى چيزى روايت كند كه خواهد نقض مروّتش نمايد ، خدا عذابش كند تا وقتى كه از آنچه كرده عذر موجّهى بگويد ؛ امّا هرگز نتواند . و هر كس به مؤمنى سرورى رساند ، به رسول خدا رسانيده ، و كسى كه به رسول خدا مسرّت رساند ، به خدا رسانيده و كسى كه به خدا مسرّت رساند ، سزاوار است به اينكه به بهشتش برد . و من تو را وصيت مىكنم به تقواى خدا و طاعت او ، و آنكه دست اعتصام به حبل المتين اطاعت اهل بيت نبوّت - عليهم السلام - زنى كه هر كه اطاعت ايشان كند ، به راه راست خدا رفته . پس از خدا بترس و رضا و خواهش هيچ كس را بر رضا و خواهش خدا اختيار مكن ، كه اين وصيتى است كه خداى - عزّ و جلّ - خلق را براى آن كرده و از ايشان غير اين را قبول نمىكند ، و سواى اين در پيش او اعتبار ندارد . و بدان كه هيچ چيز خلايق را نفرموده‌اند اعظم از تقوى ، و تقوى وصيت ما اهل بيت است . پس اگر توانى كه از دنيا هيچ چيز كه فردا از تو سؤال خواهند كرد ، نداشته باشى ، مدار . و چون اين نامهء لازم الكرامه به عبد الله نجاشى رسيد ، گفت : و الله كه مولاى من راست گفته ، هيچ كس به آنچه در اين نامه نوشته عمل نكند ، مگر كه نجات يابد و عبد الله در مدّت حياتش به آن عمل مىنمود . حديث يازدهم : خثيمه گويد : به خدمت حضرت ابى جعفر - عليه السلام - رفتم كه وداع كنم . فرمود : هر كسى از دوستان ما را كه مىبينى سلامى برسان ، و من ايشان را وصيت مىكنم به تقواى خدا و به اينكه دستگيرى و مدد و اعانت كنند اغنياى ايشان ، فقراى ايشان را و اقويا ضعفا را و احيا بر جنازهء اموات حاضر شوند و