نعمتها و چيزهاى دنيا نيست ، بلكه خداى تعالى از نور خود آفريده و همه نورند ، هر كدام به رنگى و خاصيتى و صورتى و طعمى و بويى و خصوصيتى . امّا همه نورند ، حتّى سنگ و خاكش از آفتاب هفتاد مرتبه روشنتر . يك ذرّه از نور بهشت را در هفتاد حجاب ظلمت پيچيده به دنيا آورده ، آفتاب و ماه و ستارگان و ساير نورها و روشنايى جهان را از آن آفريدهاند ، و با وجود اينكه تمام نور است در اين مرتبه كه گفته شد نور مؤمنان در بهشت آن قدر بسيار است كه نور بهشت در پيش نور ايشان مثل شب است در برابر روز ، و بهشت از نور ايشان روشن است ، مثل روى زمين از آفتاب و ماه و ستارگان در دنيا .
و بهشت هشت در دارد از يك در پيغمبران و صدّيقان ؛ يعنى امامان - كه راه خدا را هميشه براستى پيموده و هرگز ميل يك چيز ننمودهاند - داخل شوند ، و از در دويم شهدا و صلحا ، و از پنج در ديگر شيعيان و از در هشتم ساير مسلمانان كه اقرار به شهادت « لا إله الّا اللّه » داشته باشند و يك ذرّه بغض و عداوت اهل بيت نبوّت - صلوات اللّه عليهم - در دلشان نباشد ، بلكه مستضعف باشند ، چنان كه حالشان پيشتر مذكور شد .
و عدد بهشت هفت است : جنّة الفردوس و جنّة العدن و جنّة المأوى و جنّة الخلد و جنّة النّعيم و دار السلام و دار الجلال .
هر جنّتى صد درجه است . ميان هر درجه به قدر ميان زمين و آسمان . بالاترين بهشتها ، جنّت فردوس است . و دار السلام بهشتى است كه خداى تعالى ملائكه به آنجا فرستد كه از جانب جناب او بر اهل بهشت سلام و تهنيت و ثنا بجا آورند ، و مژدهء سلامت و عافيت از هر بلا و الم و اندوه و مكروه به ايشان دهند . و دار الجلال بهشتى است كه جاى ضيافت جناب الهى است كه هر روز جمعه ايشان را ضيافت مىكند و در هر شبانه روز اوليا و دوستان خود را كه در دنيا شبانه روز آن را به عبادت و طاعت و اعمال خير گذرانيده و قدر و حرمت آن را نگاه داشته باشند ، فضل و
رسائل فارسى ( فارسى ) — صفحة 170
مساهمون: حسن بن عبد الرزاق لاهيجى
ص١٧٠