هشتم : در تعريف زمان ؛
نهم : در بيان معناى مكان و امتناع خلا ؛
دهم : در بيان اقوال در حدوث و قدم اجسام « 1 » ؛
يازدهم : در بيان استداره و كرويت افلاك ، و عدد افلاك كليه ؛
دوازدهم : در بيان عالم كون و فساد و طبقات ارض ؛
سيزدهم : در بيان پاره [ اى ] از مركبات عنصريه ؛
چهاردهم : در تعريف عقل و نفس فلكيه ؛
پانزدهم : در بيان « أوّل ما خلق اللّه » ، بنابر اصطلاح مشائين ؛
شانزدهم : در بيان صدور كثرت از مبدأ واحد به طريقهء حكماى اشراق ؛
هفدهم : در بيان اخبارى كه از جناب حضرت خاتم الأنبيا و اوصياى او ، به خصوص « أوّل ما خلق اللّه » وارد شده است ؛
هيجدهم : در تحقيق عالم مثال و برزخ و موجودات مثاليه ؛
نوزدهم : در بيان نفوس فلكيه و نفوس ناطقهء انسانيه ، و قول در حدوث و قدم نفوس ؛
بيستم : در آثار و خواص نفس نباتى و حيوانى و قواى آنها ؛
بيست و يكم : در تجرّد نفس ناطقه ؛
بيست [ و ] دويم : در بيان حديث اعرابى و كميل بن زياد از امير المؤمنين عليه السّلام در نفس ناطقه ؛
بيست [ و ] سيم : در بيان قوهء علميه و عمليّه و استعداد نفس ناطقه ، صفات كمال و نقص را ؛
بيست [ و ] چهارم : در بيان اتحاد نفس با بدن و استيلاى او بر ساير قواى بدنيه ؛
بيست [ و ] پنجم : در بيان حقيقت جهل ، و معناى سجين و عليين ، و تركيب وجود
هامش
( 1 ) . الف : اجساد .