740 -
إنّ اللَّه يحبّ الرّفق في الأمر كلّه .
( 1 ) خداى تعالى دوست دارد مسلمانى را كه مدارا كند با بندگان خدا در كارها .
741 -
إنّ اللَّه تعالى جميل يحبّ الجمال .
( 2 ) خداى تعالى منزّه است از صفات نقص ، دوست دارد عبادت بىريا و خالص را .
742 -
إنّ اللَّه يحبّ الأبرار الأتقياء الأخفياء
. ( 3 ) خداى تعالى دوست دارد بندگان مطيع را و نيكوكاران را و ترسكاران را كه مردمان ايشان را نشناسند .
743 -
إنّ اللَّه يحبّ الملحّين في الدّعاء
. ( 4 ) خدا دوست دارد مؤمنى را كه ويرا بسيار ياد كند .
744 -
إنّ اللَّه يحبّ المؤمن المحترف .
( 5 ) خدا دوست دارد مؤمنى را كه صنعتى داند و كسب حلال كند و خورد .
745 -
إنّ اللَّه يحبّ كلّ قلب حزين .
( 6 ) خدا دوست دارد هر دلى اندوهناك از ترس قيامت و دوزخ .
746 -
إنّ الدّين بدأ غريبا و سيعود غريبا كما بدأ فطوبى للغرباء
. ( 7 ) اين مسلمانى در ابتدا غريب بود و زود گردد غريب چنان كه اوّل بود با « 1 » آخر الزّمان ؛ پس خوش باد غريبان را يعنى آنان را كه در آن زمانه دين نگاه دارند .
747 -
إنّ الفتنة تجيء فتنسف العباد نسفا ينجو العالم منها بعلمه .
( 8 ) آخر الزّمان كه بيايد همه بندگان را خرد و مرد « 2 » كند و بر باد بر دهد الّا
هامش
( 1 ) در نسخهء قديم : « تا » .
( 2 ) در برهان قاطع گفته : « خرد و مرد بضمّ اوّل و ميم اين لغت از اتباع است بمعنى ته بساط و چيزهاى سهل و ريزه باشد ، و در مؤيد الفضلاء خرد و مورد به او او معدوله در ثانى بمعنى ريزه ريزه و ترجمهء مكسّر نوشتهاند » .