بسيار خواند روز قيامت در ميان نورش بدارند ، و خواجه ابو جعفر طوسىّ رحمة اللَّه عليه در نهايتشان « 1 » آورده است كه : « أ لم تر كيف و لايلاف » را يك سوره خوانند و همچنين « و الضّحى و ألم نشرح » . و باقر عليه السّلام فرمايد كه : هر كه در فرايض و نوافل اين سوره به كار دارد از آنان شود كه خداى تعالى نماز و روزهء وى قبول كند و بقيامت حسابش نكند .
الكوثر : صادق عليه السّلام ميفرمايد كه : هر كه اين سوره در فرايض و نوافل بسيار خواند از دوستان محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم باشد و بقيامت با وى بود در بهشت عدن .
الكافرون : صادق عليه السّلام گويد كه : هر كه اين سوره در فريضه و نوافل بخواند از شرك برى بود ، و هر كه بوقت خفتن بخواند از شرّ همه چيزها أيمن بود .
و الفتح : باقر عليه السّلام ميفرمايد كه : هر كه اين سوره در فريضهها و نوافل بسيار خواند همچنان بود كه با حضرت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بوده است و با وى غزا كرده است ، و بر دست دشمنان اهل بيت بوده و شهيد گشته .
تبّت : صادق عليه السّلام ميفرمايد كه : هر كه اين سوره بخواند و بر أبو لهب لعنت كند كه وى بدروغ داشتى رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم را چندان ثواب بود ويرا كه ثواب صد عابد و صد مجاهد در راه خداى .
الإخلاص : بدان كه نام اين سوره از بهر آن اخلاص است كه خوانندهاش از آتش دوزخ خلاص يابد ، و اين سوره را توحيد گويند زيرا كه در وى صفات وحدانيّت خداى تعالى است . صادق عليه السّلام گويد كه : هر كه در پنج نماز اين سوره را نخواند وى را ثواب آن نمازها نبود و هر كه را دردى رسد يا بيمار گردد
هامش
( 1 ) مراد كتاب نهايهء شيخ الطّائفة ابو جعفر محمّد بن الحسن الطوسى قدّس اللَّه روحه القدّوسى است ؛ علّامهء مجلسى ( ره ) در عين الحيوة بعد از نقل اخبار دالّه بر فضل قرائت سورهء ( أ لم تر كيف » و سورهء « لايلاف » گفته : « بدان كه مشهور ميان علما اينست كه يكى از اين دو سوره را به تنهائى در نماز واجب نميتوان خواند بلكه اگر خوانند با هم ميبايد خواند و همچنين است حكم « و الضّحى » و « ألم نشرح » طالب تحقيق بيشتر بكتب استدلالى فقه رجوع نمايد كه اين مسأله بطور مبسوط و مستوفى در آنها تنقيح شده است .