الانسان : باقر عليه السّلام گويد كه : هر كه روز پنجشنبه اين سوره بخواند خداى تعالى هشتصد حور العين با چهار هزار ثيّب بجفت وى كند و با حضرت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بود .
المرسلات : صادق عليه السّلام گويد كه : هر كه اين سوره بسيار بخواند خداى تعالى ويرا بقيامت با حضرت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم آشنا گرداند .
عمّ : صادق عليه السّلام گويد كه : هر كه اين سوره بخواند سال به تمام نرسد الّا كه ببيت الحرام رسد . و اين خبر دليلست كه اگر اتّفاقش نيفتد چون اين سوره بخواند هر سال ثواب حجّى مىيابد .
النّازعات : صادق عليه السّلام گويد كه : هر كه اين سوره بخواند سيراب بخوابد و سيراب برخيزد ، و سيراب ببهشت رود « 1 » .
عبس ، و
إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ
: صادق عليه السّلام فرمايد كه : هر كه اين سوره بخواند خداى تعالى در پناهش گيرد و در آسايش بدارد ، و او را گرامى گرداند « 2 » و از خداى تعالى عجب نبود كه روا بود كه در دنيا بكند و روا بود كه در آخرت يا در هر دو حاصل كند .
انفطرت : صادق عليه السلام گويد كه : هر كه در فرايض و نوافل اين سوره بخواند از خداى تعالى و از رحمتش دور نبود ، و بروز قيامت تا تمامت شدن حساب خداى تعالى برحمت خويش بوى نگران بود و او برحمت حقّ نگران بود
هامش
( 1 ) سند و متن اين روايت چنين است سيّد هاشم بحرانى در تفسير برهان آورده ( ج 2 چاپ اوّل ؛ ص 1170 ) : « سورة النازعات ، فضلها ؛
ابن بابويه باسناده عن ابى عبد اللَّه ( ع ) قال : من قرأ سورة النازعات لم يمت الّا ريّانا و لم يبعثه اللَّه الّا ريّانا ، و لم يدخله الجنّة الّا ريّانا
» و مجلسى ( ره ) در عين الحيوة گفته : « و از حضرت صادق عليه السلام منقول است هر كه سورهء نازعات را بخواند نميرد مگر سيراب ، و مبعوث نشود مگر سيراب و داخل بهشت نشود مگر سيراب » پس مراد بخوابيدن و برخاستن در متن همانا مردن و زنده شدن است .
( 2 ) متن اين روايت اين است ( ج 2 برهان ؛ ص 1172 ) «
ابن بابويه باسناده عن معاوية بن وهب عن أبى عبد اللَّه ( ع ) قال : من قرأ عبس و تولّى وإِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْكان في جناح اللَّه من الجنان و في ظلّ اللَّه و كرامته و في جناته و لم يعظم ذلك على اللَّه ان شاء اللَّه
» .