و ميان كشندگان فرزندان من ؛ و طلب خون فرزندان كند ، واى بر آن كسانى كه ايشان را محمّد و علىّ و فاطمه و حسن و حسين عليهم السّلام خصم باشند حالشان چگونه باشد . . .
167 -
أوّل ما يحاسب به العبد الصّلوة .
( 1 ) اوّل چيزى كه بر آن حساب كنند نماز بود ؛ اگر نمازش قبول افتد هر چه جز از نماز باشد قبول باشد ، و اگر نمازش قبول نيايد هر چه جز از نماز باشد اگر چه نيك بود ردّ كنند .
168 -
أوّل ما يرفع من هذه الأمّة الحياء و الأمانة
« 1 » ( 2 ) اوّل چيزى كه برخيزد از اين امّت شرم و امانت بود .
مصطفى گفت آنچه بردارند * اوّل از امّتم حيا باشد
پس امانت چو هر دو رفت زمرد * مرد بىصدق و بىصفا باشد
169 -
أوّل ما تفقدون من دينكم الأمانة ، و آخر ما تفقدون من دينكم الصّلوة .
( 3 ) اوّل چيزى كه گم كنيد شما از دين امانت بود و آخرين چيزى كه گم كنيد نماز بود ؛ يعنى اوّل امّت بىشرم و خيانتكار شوند پس بىنماز گردند . و در خبرست كه نشان نزديك آمدن قيامت آن وقت باشد كه غمّازان و مالداران را بزرگ دارند ، و بزرگى را بنام « 2 » دارند ، و انصاف دهندگان را عاجز دارند و كودكان را اميرى و پيش نمازى دهند ، و زنان مطربى كنند ، و مردان جامهء ابريشمين پوشند ، و زنان با زنان و مردان با مردان مجامعت كنند ، و خمر خوردن ظاهر شود ، و زنا « 3 » فاش شود ، [ و فرومايگان و حرامزادگان بمردم دلير شوند « 4 » ] ، و قاضيان و حاكمان رشوت ستانند ، و در حكم جور و بىانصافى كنند ، چون حال چنين بود بارانها بسيار بود و نبات اندك رويد ، و بازارها كاسد شود ، و زمين لرزه بسيار بود ، پس خداى تعالى
هامش
( 1 ) در حاشيهء نسخه قبل از اين حديث اين حديث
« أوّل ما يوضع في الميزان الخلق الحسن »
نيز ياد شده است ليكن شرح نشده و در نسخهء قديم و ساير نسخ شهاب الاخبار نيز نيست .
( 2 ) در نسخهء ديگر : « و بزرگان را بدنام » .
( 3 ) در نسخهء ديگر : « ريا » .
( 4 ) عبارت ميان دو قلاب در نسخهء قديم كه گاهى تعبير از آن بلفظ « اصل » نيز ميكنيم نيست .