2 - سوابق درخشان و بىمانند امام عليه السّلام
ققمت بالأمر حين فشلوا ، و تطلّعت حين تقبّعوا و نطقت حين تعتعوا و مضيت بنور اللَّه حين وقفوا . . . لم يكن لأحد فىّ مهمز و لا لقائل فىّ مفمز خ 37 / 1 و 2 ( آنگاه كه همه از ترس نشستند من قيام كردم و آن لحظه كه همه از ترس خود را پنهان كردند من آشكار شدم من به نور الهى رفتم ، آنگاه ديگران متوقّف . . . شدند هيچكس نمىتوانست عيبى از من بگيرد ، و هيچ سخن چينى جاى طعن در من نيافت )
3 - پيشرو بودن امام در همه فضائل
ققمت بالأمر حين فشلوا ، و تطلّعت حين تقبّعوا و نطقت حين تعتعوا و مضيت بنور اللَّه حين وقفوا خ 37 / 1 و 2 ( آنگاه كه همه از ترس نشستند من قيام كردم و آن لحظه كه همه از ترس خود را پنهان كردند من آشكار شدم من به نور الهى رفتم ، آنگاه ديگران متوقّف شدند )
4 - امام اول كسى كه به خدا و رسول خدا ايمان
آورد رضينا عن اللَّه قضاءه . . . أترانى أكذب على رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و سلّم و اللَّه لأنا اوّل من صدّقه خ 37 / 4 ( ما راضى به رضاى الهى هستيم ، آيا مرا مىپنداريد به پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله دروغى روا دارم ؟
به خدا سوگند ! من اوّل كسى بودم كه او را تصديق كردم )
5 - تسليم و رضاء در برابر خدا
رضينا عن اللَّه قضاءه و سلّمنا للّه أمره خ 37 / 3 و 4 ( ما به خواستههاى الهى خشنوديم و برابر دستورات خدا تسليم مىباشيم )