كرد آنها هم فرزندانى را كه مىزاييد قبول نداشتند چون از پرونده زنا دادن سميه باخبر بودند . « 1 »
عقد الفريد مىگويد : زنان زناكار در دوران جاهليت بر بالاى خانه هايشان پرچم نصب مىكردند تا به اين عمل زشت مشهور شوند و جوانان و مردان فاسد بسراغشان ميرفتند و در ميان مردمان جاهلى مرسوم بود كه كنيزانشان را به زنا دادن مجبور مىكردند تا پولى از اين راه بدست آورند .
چنانچه خداوند از اين كار نهى كرد و فرمود [ وَ لا تُكْرِهُوا فَتَياتِكُمْ عَلَى الْبِغاءِ إِنْ أَرَدْنَ تَحَصّنًا . . . ] دختران و كنيزانتان را اگر دنبال عفت و پاكدامنى هستند به زنا دادن مجبورشان نكنيد . « 2 »
مسعودى مىنويسد : سميه از زنهاى پرچمدار بود و بحارث ماليات مىداد روزى ابو سفيان مست بود از ابو مريم زنى را خواست او سميه را معرفى كرد ابوسفيان گفت : برو بيار اگر چه زير بغلهايش بدبوست و پستانهاى بلندى دارد معلوم مىشود كه قبلا با او تماس داشته است بعد از عمل زنا پرسيد چطور ديدى گفت اگر آن دو عيب را نداشت بد نبود سميه زياد را در همسرى عبيد در سال اول هجرى زاييد كه به [ زياد بن عبيد ] يا پسر مادرش و پسر پدرش و پسر سميه معروف بود .
بعد از بزرگ شدن زير دست ابوموسى اشعرى نويسنده شد وعمر به او مسئوليتى داد به خوبى از عهده اش برآمد و يك روز در مسجد خطبه بليغ ايراد نمود و عمرو بن عاصى گفت اگر اين جوان از قريش بود شايستگى رياست داشت .
هامش
( 1 ) - تاريخ الكامل 3 / 443 تاريخ ابن خلدون 3 / 7
( 2 ) - عقد الفريد 4 / 4