در اين زمينه بيك حديث نورانى توجه كنيم عبد الرحمن الفضل مىگويد به امام صادق ( ع ) عرضه كردم چگونه مصيبت روز عاشورا از تمام مصائب اهل بيت ( عليهم السلام ) بزرگتر گرديد و چرا رحلت رسولخدا ( ص ) و شهادت اميرالمومنين و حضرت فاطمه و امام حسن مجتبى ( ع ) به اين مرحله نرسيدند ؟
حضرت فرمود اصحاب كساء پنج نفر بودند وقتى كه پيامبر اسلام ( ص ) رحلت نمود مردمان مومن وسيله حضرت على و فاطمه و حسنين صلوات الله عليهم تسلى خاطر مييافتند و چون حضرت فاطمه ( عليها السلام ) شهيد شد اميرالمومنين و حسنين ( صلوات الله عليهم ) بودند و موقعى كه حضرت اميرالمومنين بشهادت رسيد اهل ايمان با وجود حسنين ( ص ) تسلى و آرامش مىيافتند و بعد از شهادت امام حسن ( ع ) امام حسين ( ع ) بود و چون ايشان بشهادت رسيدند از اصحاب كساء كسى در ميان مردم نماند كه موجب تسلى مردم باشد و با رفتن او همه اهل كساء از بين مردم رفتند زيرا با وجود آنحضرت تمام اصحاب كساء در ميان مردم بودند و روى همين اصل شهادت ايشان در روز عاشورا بزرگترين مصيبت گرديد .
راوى پرسيد آيا وجود امام زين العابدين ( ع ) موجب تسلى مردم نميشدم فرمود آرى ايشان سيد عابدان و امام زمان و حجت الهى بر خلايق بود ولى او پيامبر اسلام را ملاقات نكرده و بطور مستقيم از آنحضرت چيزى دريافت ننموده بود و علم او به وسيله ارث بود ولى مردم حضرت على و فاطمه و حسنين ( صلوات الله عليهم ) را پيوسته با پيامبر اسلام ( ص ) ديده بودند كه بهر كدام نگاه مىكردند زمان رسول خدا ( ص ) بيادشان ميافتاد « 1 » .
و در كلمههاى اين فراز بايد دقت كرد .
هامش
( 1 ) - علل شرايع / 1 / 226 .