بهنام خمسهء مسترقه بهماه دوازدهم اضافه مىنمودند و در هر چهار يا پنج سال پنج ساعت و 49 دقيقه دنبالهء روزهاى سال شمسى روى هم مىافتاد ، تقريباً يكروز مىشد آنرا بهنام كبيسهء جلالى اضافهء پنج روز مسترقه مىنمودند و آن سال را سال كبيسه مىگفتند . همين محاسبه را دربارهء سال شمسى باستانى كه اكنون معمول است اجراء مىكنند .
س : هنگام شروع سال يا بهاصطلاح تحويل سال نو چه عادات و رسومى بين طوائف و طبقات ايرانى معمول و متداول بوده ؟
ج : ميان هر قوم و عشيرهاى بهمنظور احترام و علاقه بهاين جشن نوروز عادات و رسومى برقرار بوده كه با مسرت و شادى ترتيب مىدهند . در اكثر شهرستانها هر خانوادهاى هنگام شروع سال نو ، هفت ( س ) مىچينند : سيب ، سنجد ، سماق ، سمنو ، سركه ، سير ، سبزى . در بعضى شهرها بهجاى هفت سين ، هفت شين مىچينند : شير ، شهد ، شمشاد ، شمع ، شكر ، شربت ، شايه . شايه به معنى ميوه است . نظامى گنجوى گويد :
از آن سايه آسايش جان دهد * از آن شايه آرايش خوان دهد
در منازل علماء هفت آيهء سلام ، مرسوم است با گلاب و زعفران روى چينى مىنوشتند و داخل آب مىريختند هنگام تحويل سال اهل خانه هريك بهمنظور تيمن و تبرك جرعهاى مىنوشيدند . و آن اين است :
« سَلَامٌ عَلَى نُوحٍ فِي الْعَالَمِينَ » « سَلَامٌ عَلَى إِبْرَاهِيمَ » « سَلَامٌ عَلَى مُوسَى وَهَارُونَ » « سَلَامٌ عَلَى إِلْ يَاسِينَ » « سَلَامٌ قَوْلًا مِن رَّبٍّ رَّحِيمٍ » « سَلَامٌ هِيَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ » « سَلَامُ عَلَى مَنِ