طبرى در تفسيرش از امام محمد باقر عليه السّلام از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نقل مىكند كه پيامبر خطاب به على عليه السّلام فرمود : « منظور از " خير البريه " تو و شيعيانت هستيد » « 1 » .
خوارزمى در مناقبش از جابر بن عبد اللّه انصارى نقل مىكند : « روزى نزد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نشسته بوديم و على بن ابى طالب را ديديم كه از دور مىآيد . حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله به همنشينانشان گفتند : " برادرم مىآيد . سوگند به آنكه جانم به دست اوست ، على و شيعيانش در روز قيامت رستگارند " » .
جابر مىگويد : « از آن پس صحابه ، على عليه السّلام را با لقب " خير البريه " خطاب مىكردند » « 2 » .
10 . سورهء عصر :
وَ الْعَصْرِ * إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ * إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ
« سوگند به عصر * كه واقعا انسان دستخوش زيان است * مگر كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند و همديگر را به حق سفارش و به شكيبايى توصيه مىكردند » .
جلال الدين سيوطى در تفسير الدر المنثور از ابن مردويه از ابن عباس نقل مىكند : « "
إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ
" يعنى ابو جهل و "
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ
" يعنى على و سلمان » .
هامش
( 1 ) . تفسير طبرى ، ج 30 ، ص 171 .
( 2 ) . مناقب خوارزمى ، ص 111 .