حقگراى پيروى كن » .
پس ازآنكه پروردگار امامت عام را به حضرت ابراهيم عنايت كرد ، از خداوند پرسيد : « آيا اين افتخار در دودمانم نيز باقى مىماند ؟ » هر پدرى دوست دارد كه اگر كمالى كسب كرد ، فرزندانش نيز آن كمال را به دست بياورند ؛ مانند يك دانشمند كه آرزو مىكند فرزندانش دانشمند شوند . اين خواستهء مشروع در همهء انسانها بهويژه انسانهاى كمال يافته ، وجود دارد . حضرت ابراهيم عليه السّلام نيز دوست داشت كه فرزندانش شايستگى مقام امامت را پيدا كنند تا مشمول اين عنايت خدا شوند .
خداوند پاسخ داد كه شرط امامت ، احراز شايستگى است و انسان ظالم اين شايستگى را ندارد . اگر فرزندانت شايستگى تو را پيدا كردند ، اين مقام به آنها نيز داده مىشود .
ظالم كيست ؟
ظالم ، كسى است كه در برابر خواهشهاى نفسانى و انحرافهاى شيطانى نمىتواند خود را كنترل كند و دچار لغزش مىشود . ظالم در برابر وسوسههاى شيطانى ، پيمان خود را از خدا مىگسلد و با شيطان عهد مىبندد . چنين شخصى از حمايت پروردگار بيرون رفته ، تحت عنايت شيطان قرار مىگيرد .
انسانى كه تسليم خواستههاى نفسانى و ترغيبهاى شيطانى مىشود ، مرتكب دو ظلم مىشود :
1 . ظلم به خود ؛ زيرا از شرف ، انسانيت و عزت نفسش مىكاهد . گنهكار هميشه پيش خود ، شرمسار است و فطرت و عقلش او را توبيخ مىكنند . چه زيانى بالاتر از اينكه انسانى ، خودش را در درون سرزنش كند .
2 . ظلم به خالق ؛ چون عهدش را با خدا مىگسلد و با دشمن خود پيمان مىبندد .
انسانى كه در برابر خواستههاى نفسانى ، نمىتواند خودش را كنترل كند ، چگونه مىخواهد امامت را برعهده گيرد ؟ او كه نمىتواند خودش را كنترل كند ، چگونه