روزى را كه وعده شدهاند ديدار كنند » « 1 »
* * * « لهو » چيزى است كه انسان را سرگرم و مشغول سازد و از چيز مهمترى غافل كند ، و زندگانى دنيا لهو است زيرا با زيورهاى ناپايدار خود آدميان را از زندگى پايدار و جاويد كه اگر بدانند حيات واقعى است غافل مىسازد .
« لعب » عملى است كه از يك نظم و همناهنگى خيالى برخوردار است مثل بازيهاى كودكان ؛ و زندگانى دنيا لعب است زيرا فانى است و زود باطل مىشود مانند بازى كودكان كه براى آن جمع مىشوند و ساعتى به آن بسيار شوق دارند و خيلى زود از آن دست بر مىدارند و پراكنده مىگردند .
عموم خواستهايى كه خواهندگان براى آن با هم به رقابت مىپردازند و ستمگران بر سر آن با يكديگر جنگ و ستيز مىكنند ، از قبيل اموال و همسران و فرزندان و انواع تقدّمها و رياستها و فرمانروائىها و داشتن خدمتكاران و ياران و . . . امورى خيالى و سرابگونهاند ، چرا كه انسان جز در ظرف خيال و توّهم مالك واقعى هيچيك از اينها نمىشود .
ولى زندگانى آخرت كه انسان با كمال واقعى خودكه بوسيلهى ايمان و عمل صالحش آن را بدست آوردهدر آن زندگى مىكند زندگى پرارزشى است كه لهو و غفلتى در اشتغال به آن وجود ندارد ، و حياتى جدّى است كه بازى و ناروايى در آن نيست ، و بقائى است بدون فنا و لذّتى است بىرنج و سعادتى
هامش
( 1 ) - سورهى معارج آيهى 42