ل
لزج
و لزوجت ( عربى ) است بپارسى : دوسكر جرجانى مىگويد : « اندر شناختن غذاهاى . . . هرچه خشك باشد يا صلب يا دوسكر باشد و دوسكر بتازى لزج گويند » ذخيرهء خوارزمشاهى .
لك
اين دارو را برخى از داروهاى گياهى مىدانند و برخى گونهء از كهربا ( بسد ) ابن سينا در تعريف آن گويد :
« لك باليونانيه ( پولس ) ، هو صمغ حشيشة شبيهة بالمر ، و طيب الرايحه ، و يجب ان يستعمل بحذر ، و غلطه بعضهم و قالوا لك هو الكهرباء . . . » .
قانون - ابن سينا - الكتاب الثانى - ادوية المفرده