ز
زاك
با كاف پارسى گوهر است كه از كان خيزد و بنمك ماند
و آن پنج رنگ مىباشد :
زاك سرخ ، به زبان روم قلقند .
زاك زرد ، به زبان روم قلقطار و بپارسى زاك اشتر دندان
زاك سبز ، به زبان روم قلقديس
زاك سفيد ، بتازى : شب يمانى
زاك سياه ، بتازى : زاج الاساكفه ، برهان قاطع
زحير
نام بيمارى است .
زلق الامعاء
در قانون : « زلق المعدة » و در كامل الصناعة الطبيه از مجوسى اهوازى : « زلق الامعاء » .
زوفاء
ابن سينا در قانون گويد : « . . . زوفاء رطب و هو وسخ يجتمع على اصواف اليات الضأن بارمينيه . . . » قانون .
و در جاى ديگر گويد : « . . . زوفاء : يابس منه جبلى و منه بستانى . . . » قانون .
در متن كداميك مراد است ؟
زوالها
گويا جمع است ، و مفرد آن : زاوله و به نظر مىرسد كه در متن غلط است و درست آن : « نواله » است كه با عبارت و مطلب متن كاملا مناسبت دارد .