كشيد و اشك از چشمانش جارى شد .
به امام باقر عليه السلام خبر دادند ، حضرت به آنجا آمد و شتر را به جايگاه خود برگرداند ؛ امّا پس از لحظهاى باز گشت و بار ديگر در كنار قبر امام عليه السلام به خاك غلطيد و نعره كشيد ، باز حاضران به امام باقر عليه السلام خبر دادند حضرت فرمود : او را به حال خود بگذاريد ، سر انجام اين شتر بر اثر بىتابى از دنيا رفت . « 1 »
بحثى پيرامون جهادهاى مقدّس
جهاد هر كدام از اهل بيت عليهم السلام طبق شرايط حاكم بر محيط و موقعيّت اجتماعى آن بزگواران بوده است . بعنوان مثال وجود مقدّس اميرمؤمنا عليه السلام روزگارى جهادشان با سكوت و روزگارى با جنگ بوسيله سلاح گرم و شركت در ميدانهاى نبرد بوده است .
اگر وجود مقدّس حضرت سيدالشهداء عليه السلام در كربلا با اسلحه گرم و شمشير قيام كردند ، امام مجتبى عليه السلام با صلح و امام باقر و صادق عليهما السلام با تشكيل جلسه درس جهاد نمودند .
با توجه به مطلب فوق ، يكى از مهمترين روشهاى اهل بيت عليهم السلام در جهاد بر عليه باطل ، و هدايت مردم ، گريه و اشك بوده است . وجود مقدّس حضرت زهرا عليها السلام با اشك و گريه در آخرين روزهاى حيات خود ، به جهاد برخاست . گريه حضرت از باب بلاهاى مادى نبود ؛ يعنى از اين باب نبود كه او را مورد ظلم قرار دادند ؛ بلكه از باب وظيفه و جهاد بوده است ، چرا كه آن بزرگواران خود مىفرمايند : هر گاه بلايى مادّى بر شما وارد شد بايد صبر كنيد كه صبر در زندگى انسان مانند سر در پيكر آدمى است .
بنابراين جهاد با گريه نيز يكى از جهادهاى مقدّس اهل بيت عليهم السلام بوده است .
هامش
( 1 ) - اعيانالشيعه ، ج 1 ، ص 634 .