( 28 ) ( هجر مؤمن )
بيست و هشتمين و آخرين مسئله نوع رابع ، در رابطهء با هجر و فحش است :
عنوان مسئله اينست كه : الهجر حرام يعنى فحش حرام است .
معناى هجر روشن است كه همان فحش دادن و اقوال قبيحهاى است كه تصريح به آنها قبيح است و انسانها از ذكر آنها حيا مىكنند . و حكمش هم حرمت است و لا خلاف بين المسلمين فى حرمته بلكه عند العقلاء مبغوضيت و قبح دارد ، و از نظر روايات هم مسئله مسلّم است كه در اينجا به چند روايت اشاره مىكنيم :
1 - صحيحهء ابى عبيدهء حذاء : بذاء [ به فتح باء و الف ممدوده ] كه همان فحش باشد از جفا است [ جفا در حق كسى كه فحش مىشنود ] و جفاكار در آتش است . « 1 »
2 - رسول خدا فرمود : همانا خداى بهشت را بر هر انسان فحاش و بددهن حرام فرموده است ، انسانى كه نه باكى دارد كه چه مىگويد ؟ و چه كلمات ركيكى از دهانش خارج مىشود ؟ و نه برايش مهمّ است كه ديگران دربارهاش چه مىگويند ؟ « 2 » [ نه غيرت دارد و نه داراى عفّت كلام است . ]
هامش
( 1 ) اصول كافى ج 2 ، ص 325 ، حديث 9 .
( 2 ) اصول كافى ج 2 ، ص 323 ، حديث 3 .