نسبت به آن بزرگوار آن گونه كه بايد دل نبسته است و زاغ و زغن را به جاى « طاووس بهشت » « 1 » برگزيده است ؟
اين همه غفلت چرا ؟ و اين همه فراموشى از چه جهت است ؟
آيا عالمان و بزرگان دين در اين راه كارى كه شايسته باشد انجام دادهاند ؟ آيا مهتران و پيشوايان قوم و قدرتمندانى كه خود را به آن حضرت نسبت مىدهند خدمتى نمودهاند ؟ آيا ثروتمندان و توانمندان شيعه در راه كمك به اين مسأله كه اساسىترين مسألهء حياتى دين است ، كوشش كردهاند ؟ آيا تودهء مردم با توجّه به امام زمان صلوات اللَّه عليه ، سرنوشت غمبار خويش را تغيير دادهاند ؟
حقيقت اين است كه همهء اقشار مردم در اين غفلتزدگى ، كم و بيش سهيم هستند ، ( اگر چه افرادى بودهاند و هستند از عالمان و غير عالمان ، كه همچون شقايق داغ بر دل داشته و روزگارى با غم و حسرت مىگذرانند و به قدر توفيق و توان خويش به احياء اين امر پرداخته و مىپردازند . ) بگذريم كه حقيقت تلخ است و دل خودپسندان را مىآزارد .
اكنون كلماتى را از خاندان وحى مىآوريم تا ببينيد آنان با چه عباراتى از آخرين حجّت الهى حضرت صاحب الأمر صلوات اللَّه عليه ياد نمودهاند و چگونه كوشش كردهاند تا مردم را به سوى آن حضرت متوجّه سازند و چگونه درس بزرگداشت آن حضرت را به ما آموختهاند :
1 - پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم
فرمودند :
پدرم و مادرم فداى او باد ، او هم نام من و شبيه من است .
اين كلام را پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم به حضرت امير المؤمنين عليه السلام پس از شرح دوران غمانگيز و تأسّف بار غيبت امام عصر ارواحنا فداه بيان نمودهاند .
اينك به فرمايش آن حضرت توجّه كنيد :
. . . سيكون بعدي فتنة صمّاء صيلم يسقط فيها كلّ وليجة وبطانة ، وذلك عند فقدان شيعتك الخامس من السابع من ولدك ، يحزن لفقده أهل
هامش
( 1 ) . بحار الأنوار : 51 / 91 .