در زيارت امام زمان ارواحنا فداه مىخوانيم :
السّلام عليك يا إمام المسيح . « 1 »
سلام بر شما اى پيشواى مسيح .
اين ولايت و رهبرى ، مخصوص روزگار پرشكوه ظهور نيست ؛ بلكه اكنون نيز حضرت عيسى در جايگاه عظيم خود افتخار پيروى از مقام امامت و رهبرى آن بزرگوار را دارا مىباشد .
همهء نجباء ، نقباء و اولياء خدا كه پا بر هواى نفس خود گذاشته و قصد و نيّت خويش را خالص نمودهاند ، به قدر ارزشى كه در پيشگاه خداوند دارند ، راه و يا روزنهاى به سوى مقام نورانيّت آن حضرت كه نور عالم هستى در اين عصر و زمان است بدست آوردهاند
، و امام عصر ارواحنا فداه تنهايى و غربت خويش را با اين گونه اشخاص كه به مقامات عالى راه يافتهاند بر طرف مىنمايد . در روايت مىخوانيم :
و ما بثلاثين من وحشة . « 2 »
با وجود سى نفر ( از ياوران خالص ) احساس تنهايى براى آن حضرت نيست .
مقصود از بيان مطالب گذشته اين است كه دوران غيبت به اين معنى نيست كه امدادهاى غيبى حضرت بقيّة اللَّه ارواحنا فداه از موجودات قطع گرديده و آن بزرگوار از كسى دستگيرى نمىكنند و كسى در عصر تيرهء غيبت راهى به نور و روزنهاى به روشنائى نمىيابد ؛ بلكه همان گونه كه گفتيم كسانى كه با صداقت به سوى آن بزرگوار مىشتابند و در پرتو بهرهمند شدن از درياى بيكران معارف امام عصر ارواحنا فداه روزگار پرشكوه ظهور را در زندگى خود لحظهشمارى مىكنند ، با پيامى يا نگاهى از سوى حضرتش قلبهاى استوار خود را استوارتر مىكنند .
و اگر گوش جان باز كنيم و نداى اين افراد بااخلاص را بشنويم ، پيامشان به ما اين گونه است :
فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ طُوىً
« 3 » .
هامش
( 1 ) . همين كتاب : 577 .
( 2 ) . بحار الأنوار : 52 / 153 .
( 3 ) . سورهء طه ، آيهء 12 .