تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — صفحة 627

مساهمون:

ص٦٢٧
سُبْحانَهُ لِنُصْرَةِ الدّينِ ، وَإِعْزازِ الْمُؤْمِنينَ ، وَالْإِنْتِقامِ مِنَ سبحان تو را براى يارى دين ، عزّت بخشيدن به اهل ايمان ، و انتقام‌گرفتن از الْجاحِدينَ . الْأَعْمالُ مَوْقُوفَةٌ عَلى وِلايَتِكَ ، وَالْأَقْوالُ مُعْتَبَرَةٌ منكرين ذخيره كرده است . پذيرش اعمال مردم توسّط خداوند ، متوقّف بر ولايت تو است ، و هر گفتارى تنها به واسطهء پذيرش بِإِمامَتِكَ ، مَنْ جآءَ بِوِلايَتِكَ وَاعْتَرَفَ بِإِمامَتِكَ قُبِلَتْ أَعْمالُهُ ، امامت و پيشوايى تو اعتبار دارد ؛ هر كس ولايت تو را داشته باشد و به پيشوايى و امامت تو اعتراف كند اعمالش پذيرفته وَصُدِّقَتْ أَقْوالُهُ ، تُضاعَفُ لَهُ الْحَسَناتُ ، وَتُمْحى عَنْهُ السَّيِّئاتُ ، و گفتارش تصديق ، و نيكىهايش چند برابر ، و گناهانش محو و نابود مىگردد . وَمَنْ زَلَّ عَنْ مَعْرِفَتِكَ ، وَاسْتَبْدَلَ بِكَ غَيْرَكَ ، أَكَبَّهُ اللَّهُ عَلى و هر كس نسبت به شناخت تو لغزش پيدا كند و منحرف گردد ، و كسى ديگر را جايگزين تو گرداند خداوند او را مِنْخَرَيْهِ فِي النَّارِ ، وَلَمْ يَقْبَلْ لَهُ عَمَلًا ، وَلَمْ يُقِمْ لَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ به رو در آتش افكند ، و به هيچ وجه عملى از او را نپذيرد ، و روز قيامت براى او وَزْناً . أَشْهَدُ يا مَوْلايَ أَنَّ مَقالي ظاهِرُهُ كَباطِنِهِ ، وَسِرُّهُ كَعَلانِيَتِهِ ، وزن و قيمتى قرار ندهد . مولاى من ؛ گواهى مىدهم كه ظاهر گفتارم همانند باطن و درونش است ، و پنهانيش همانند آشكارى آن مىباشد ؛ وَأَنْتَ الشَّاهِدُ عَلَيَّ بِذلِكَ ، وَهُوَ عَهْدي إِلَيْكَ ، وَميثاقِي الْمَعْهُودُ و تو خودت به خوبى از اين جريان آگاه و گواه هستى . و آن عهد من با تو و پيمان بسته‌شدهء من لَدَيْكَ ، إِذْ أَنْتَ نِظامُ الدّينِ ، وَعِزُّ الْمُوَحِّدينَ ، وَيَعْسُوبُ الْمُتَّقينَ ، نزد تو است ؛ زيرا ، تو باعث سامان‌بخشيدن به آيين الهى هستى ، و عزّت‌بخش موحّدان ، و امير و فرمان‌رواى پرهيزكاران هستى ، وَبِذلِكَ أَمَرَني فيكَ رَبُّ الْعالَمينَ . فَلَوْ تَطاوَلَتِ الدُّهُورُ ، وَتَمادَتِ و پروردگار جهانيان در مورد تو اين گونه به من فرمان داده است . پس اگر روزگاران به طول انجامد ، و الْأَعْصارُ ، لَمْ أَزْدَدْ بِكَ إِلّا يَقيناً ، وَلَكَ إِلّا حُبّاً ، وَعَلَيْكَ إِلّا زمان‌ها به درازا كشيده شود ؛ جز بر يقين من در موردت افزوده نخواهد شد ، و تنها باعث فزونى محبّت و دوستى من به تو اعْتِماداً ، وَلِظُهُورِكَ إِلّا مُرابَطَةً بِنَفْسي وَمالي وَجَميعَ ما أَنْعَمَ و اعتمادم بر تو مىگردد و آمادگى بيشتر براى ظهورت به واسطهء مرزدارى و جلوگيرى از نفوذ دشمن و دفاع و دفع دشمنانت با جان و مال و همهء