فَأَسْأَلُكَ يا إِلهي وَسَيِّدي ، مُتَضَرِّعاً إِلَيْكَ بِجُودِكَ وَكَرَمِكَ ،
اى خداى من ؛ اى آقاى من ؛ از تو با تضرّع و گريه و زارى به درگاه كرم و بخششت ، درخواست مىكنم
بَسْطَ أَمَلي وَالتَّجاوُزَ عَنّي ، وَقَبُولَ قَليلِ عَمَلي وَكَثيرِهِ ، وَالزِّيادَةَ
كه آرزوهايم را تحقّق بخشى ، و از گناهانم درگذرى ، و كم و زياد عملم را بپذيرى ؛
في أَيَّامي وَتَبْليغي ذلِكَ الْمَشْهَدَ ، وَأَنْ تَجْعَلَني مِمَّنْ يُدْعى
و در مدّت عمرم زياد مرا بدان حرم مطهّر و بارگاه شريف شرفياب گردانى . مرا از كسانى قرار ده كه
فَيُجيبُ إِلى طاعَتِهِمْ وَمُوالاتِهِمْ وَنَصْرِهِمْ ، وَتُرِيَني ذلِكَ قَريباً
براى يارى ، دوستى و فرمانبردارى ايشان خوانده مىشوند و بىدرنگ پاسخ مىدهند ، و اين زمان را هر چه زودتر
سَريعاً في عافِيَةٍ ، إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَديرٌ .
با عافيت و سريع به من بنمايان كه همانا تو بر آنچه بخواهى توانايى .
سپس سرت را به طرف آسمان بلند كن و بگو :
أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَكُونَ مِنَ الَّذينَ لايَرْجُونَ أَيَّامَكَ ، فَأَعِذْني يا
خدايا ؛ به تو پناه مىبرم از اين كه از آنانى باشم كه به روزهاى ( بزرگ ) تو اميد ندارند ؛ پس
إِلهي بِرَحْمَتِكَ مِنْ ذلِكَ .
به رحمتت مرا از اين گرفتارى پناه ده .
اى پسر سنان ؛ اين دعا از چندين حجّ و عمرهء مستحبّى كه ثروتت را در آن راه مصرف كنى و بدنت را به زحمت بيندازى و از خانوادهات جدا شوى ، برتر است .
و آگاه باش كه خداى تعالى به هر كس كه در اين روز اين نماز را به جاى آورد و اين دعا را خالصانه بخواند و اين عمل را با يقين و تصديق ( به خدا و ائمّه عليهم السلام ) انجام دهد ، ده ويژگى عطا مىكند :
از مرگ بد او را حفظ مىكند ؛ از مشكلات و فقر در امانش مىدارد ؛ تا زنده است دشمن را بر او چيره نمىگرداند ؛ خودش و فرزندانش را تا چهار نسل از ديوانگى ، جذام و پيسى مىرهاند ؛ بر او و فرزندانش تا چهار پشت ، راهى براى شيطان و همكارانش باقى نمىگذارد . پسر سنان مىگويد : از نزد امام رفتم در حالى كه مىگفتم : سپاس خداى را كه با
الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — صفحة 280
مساهمون: سيد مرتضى مجتهدى سيستانى
ص٢٨٠