مىشمارد - بايستى از خداوند بخواهد كه به او برترين همّتها را عنايت كند تا در سايهء آن ، تحوّلى در زندگى خود ، ايجاد نمايد تا وجود او در جامعه ، داراى تأثير اساسى و مهمّى باشد و اين حقيقتى است كه با تابش نور امام عليه السلام در قلب انسان تحقّق پيدا مىكند .
آنچه از اهل بيت عليهم السلام از دعاها به ما رسيده است طور سيناى ولايت هستند . هر كس مىخواهد به وادى ايمن برود ، و بر فراز طور سيناى هدايت بالا رود ، بايد كفشهايش را بيرون آورده ، لباسهايش را پاك نمايد و آداب دعا و مناجات را بياموزد تا آثار عنايت و اجابت را مشاهده نمايد .
آنچه بيان شد ، از قرآن و روايات به دست ما رسيده است . آنها را بپذيريد و فرصت را غنيمت دانسته و از رحمت الهى نا اميد نباشيد ، كه
إِنَّهُ لا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْكافِرُونَ
« 1 » ؛ « همانا جز قوم كافر از رحمت خدا نا اميد نمىشود » .
و بر اين امر يقين داشته باشيد تا آن نور را ببينيد و آن سرّ را بشناسيد ؛ چرا كه ائمّهء طاهرين عليهم السلام مردم را با دعاها و مناجات خود ، به آن اسرار و حقايق هدايت و راهنمايى مىكنند .
ضرورت دعا از نظر عقل و نقل
قبل از بحث دربارهء آداب دعا ، دربارهء ضرورت دعا از نظر عقل و نقل سخن مىگوييم :
الف ) « دليل عقلى :
دور كردن زيان از خويش - در صورت امكان و توان - واجب است ؛ از سويى رسيدن زيان در اين دنيا به هر انسانى حتمى است . زيرا هر انسانى مسايلى دارد كه عقلش را مشغول ساخته و فكرش را مشوّش مىكند و به او ضرر مىرساند . اين مسايل يا از درونش پيدا مىشود ، مثل عارضهاى كه جسم او را دچار بيمارى كند يا از خارج است همچون آزار ستمگران ، و چيزهاى ناپسندى كه از ناحيهء همسايه و يا شريك مىرسد .
و اگر اكنون به اين ضررها مبتلا نباشد عقل احتمال رويداد آنها را در آينده مىدهد .
چگونه اين حقيقت را انكار نماييم و حال آن كه آدمى در منزلگاه حادثههاست و اين
هامش
( 1 ) . سورهء يوسف ، آيهء 87 .