لَكَ ، راغِباً إِلَيْكَ ، راجِياً لِفَضْلِكَ ، فَقامَ فِي الْمِحْرابِ يُنادي نِدآءً
بود ، و اشتياق به سوى تو و اميدوارى به بخشش تو داشت ، پس در محراب عبادت ايستاد در حالى كه با نداى
خَفِيّاً ، فَقالَ رَبِّ « هَبْ لي مِنْ لَدُنْكَ وَلِيّاً * يَرِثُني وَيَرِثُ مِنْ
پنهانى كه مىداد گفت : پروردگارا ؛ « از نزد خود ، جانشين ( و فرزندى ) به من عطا كن ؛ كه از من و
الِ يَعْقُوبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيّاً » « 1 » فَوَهَبْتَ لَهُ يَحْيى ، وَاسْتَجَبْتَ
آل يعقوب ارث ببرد ، و او را وارثى صالح و پسنديده قرار ده » پس يحيى را به او بخشيدى ، و دعايش
لَهُ دُعآءَهُ ، وَكُنْتَ مِنْهُ قَريباً يا قَريبُ ، أَنْ تُصَلِّيَ عَلى مُحَمَّدٍ
را اجابت نمودى ، و تو به او نزديك بودى ، اى نزديك ؛ ( مىخواهم ) كه بر محمّد
وَ الِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تُبْقِيَ لي أَوْلادي ، وَأَنْ تُمَتِّعَني بِهِمْ ، وَتَجْعَلَني
و آل محمّد درود فرستى ، و فرزندانم را برايم نگه دارى ، و مرا از وجود ايشان بهرهمند سازى ، و من
وَإِيَّاهُمْ مُؤْمِنينَ لَكَ ، راغِبينَ في ثَوابِكَ ، خآئِفينَ مِنْ عِقابِكَ ،
و آنان را از ايمان آورندگان به خودت ؛ و از مشتاقان ثوابت ، بيمناكان از كيفرت ،
راجينَ لِما عِنْدَكَ ، ايِسينَ مِمَّا عِنْدَ غَيْرِكَ حَتَّى تُحْيِيَنا حَيوةً
اميدواران به آنچه نزد توست ، نا اميدان از آنچه نزد غير توست قرار دهى ؛ تا ما را به زندگى پاك و پاكيزه زنده دارى
طَيِّبَةً ، وَتُميتَنا ميتَةً طَيِّبَةً ، إِنَّكَ فَعَّالٌ لِما تُريدُ . إِلهي وَأَسْأَلُكَ
و به مرگ پاك و پاكيزه بميرانى ؛ همانا تو هر چه خواهى انجام مىدهى . خداى من ؛ از تو مىخواهم
بالْإِسْمِ الَّذي سَئَلَتْكَ بِهِ امْرَأَةُ فِرْعَوْنَ ، « إِذْ قالَتْ رَبِّ ابْنِ لي
به آن اسمى كه به واسطهء آن ، همسر فرعون تو را خواند « وقتى گفت : بار الها ؛ برايم
عِنْدَكَ بَيْتاً فِي الْجَنَّةِ وَنَجِّني مِنْ فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهِ وَنَجِّني مِنَ
در نزد خود خانهاى در بهشت بنا كن و مرا از فرعون و كارگزارانش نجات ده و مرا از
الْقَوْمِ الظَّالِمينَ » « 2 » ، فَاسْتَجَبْتَ لَها دُعآئَها ، وَكُنْتَ مِنْها قَريباً يا
گروه ستمكاران رهايى بخش » پس دعايش را اجابت نمودى ، در حالى كه تو به او نزديك بودى ، اى
قَريبُ ، أَنْ تُصَلِّيَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تُقِرَّ عَيْني بِالنَّظَرِ
نزديك ؛ ( مىخواهم ) كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى ، و ديدهام را با نظر به
هامش
( 1 ) . سورهء مريم ، آيهء 5 و 6 .
( 2 ) . سورهء تحريم ، آيهء 11 .